Tagarchief: rijk

De return van wethouder Bert van Alphen GL !! – deel 2

AD 05.11.2018

Geen stad zo gesegregeerd als Den Haag. Maar de enorme behoefte aan huizen biedt wellicht kans op een betere spreiding van ‘Arm en rijk’.

In het Benoordenhout overheerst huiver. ,,We worden hier de pishoek van Wassenaar.”

Laat ze lekker naast premier Rutte gaan wonen. Wij willen ze niet

Potjandrie.

Woon je in een keurige en gegoede wijk als het Benoordenhout, duwt de al even keurige en gegoede buurgemeente Wassenaar je plots een buitensporig wooncomplex in je mik.

Met een beetje pech verrijst er op de grens van welgesteld Den Haag een 47 meter hoog gebouw met 250 appartementen, waarvan een kwart in de sociale sector, die reddingsboei voor de laagstbetaalden. ,,We worden hier de pishoek van Wassenaar”, foetert een keurige, gegoede Benoordenhouter met enig verlies van decorum op de drukbezochte informatieavond.

Ook in een andere luxewijk in Den Haag zijn bewoners een beetje van de kook. Het voormalige Juliana Kinderziekenhuis in de Vogelwijk gaat binnenkort negentig dak- en thuislozen opvangen en daar is niet iedereen van gediend. ,,Zijn ze helemaal gek geworden?” bitst een boze Vogelwijker op de facebookpagina van de wijkvereniging. ,,Laat ze lekker naast premier Rutte gaan wonen. Wij willen ze niet”, moppert een ander, niet heel erg coherent.

Sociaal

Er zijn echter zeker ook ‘positivo’s’ in de wijk, die tot de vijftien duurste van ons land behoort. Enkele sociaal bewogen Vogelwijkers heten de toekomstige groep buurtgenoten op de website alvast van harte welkom. Toch komt een dakloze bezoeker ontredderd terug van de eerste informatieavond over de opvang aan de Sportlaan. ‘Zelden heb ik me zo onwelkom gevoeld’, schrijft hij in een open brief.

Samengevat schrijft hij:

‘Beste Vogelwijkers,

Ik ben zelf dakloos en zelden heb ik mij ergens zo onwelkom gevoeld. Nu weet ik wel dat de bijna tastbare weerstand niet tegen mij persoonlijk gericht was, maar tegen het stigma dat ik vertegenwoordig.

Naarmate de avond vorderde en ik het ene vooroordeel na het andere te horen kreeg, begon ik mij af te vragen of de mensen eigenlijk wel een goed beeld hebben van wat het is om een dakloze in 2018 te zijn.

De nachtopvang zit vol. Bomvol. En voor het overgrote deel met normale mensen die op zoek zijn naar rust, privacy en veiligheid. We zijn zeker niet allemaal onverzorgde zwervers die met een halve liter bier of een heroïnespuit in een speeltuin gaan liggen loeren naar kleine kinderen.’

Het is ook wel wennen. In de meest bevoorrechte wijken van de stad merkt de burgerij doorgaans bar weinig van het lot van de minder bedeelden. Den Haag is de meest gesegregeerde stad van ons land, arm en rijk komen elkaar hier nauwelijks tegen. Het spreekwoordelijke zand en veen zijn nog altijd twee gescheiden werelden.

Maar de vraag is of dat zo blijft, nu de bevolking in stad en regio explosief groeit en dat volgens de prognoses nog jaren zal blijven doen. In Den Haag moet zo’n beetje elke potentiële bouwplek worden benut om de pakweg 100.000 extra inwoners van de toekomst een dak bogen hun hoofd te bieden.

Superchique

En dus ziet het deftige Benoordenhout op de grens van de wijk opeens goedkope appartementen opduiken, krijgt ook het superchique Duttendel in het voormalige ministerie van Verkeer en Waterstaat plotseling gesubsidieerde woningen voor de laagste inkomens.

En verschijnen er op de zogeheten  Grotiusplaats, een A-locatie achter station Den Haag Centraal, straks twee joekels van woontorens met goedkope en middeldure appartementen.

Vanzelf gaat dat allemaal niet, weet oud-wethouder stadsontwikkeling Joris Wijsmuller. Hij liep zich in de vorige collegeperiode de benen uit het lijf om de woningbouw weer op gang te krijgen en om nieuwe, goedkope huizen een beetje beter over de stad te verspreiden.

De huidige fractieleider van de Haagse Stadspartij heeft een broertje dood aan villa-enclaves en sociale-huurzones: ,,Alle doelgroepen moeten in de hele stad wonen”, vindt Wijsmuller.

Groei

Het is de vraag of segregatie zo erg is, aldus Frans de Graaf, VVD-fractieleider.

Dat is ook de wens van het huidige college van burgemeester en wethouders, benadrukt fractieleider Arjen Kapteijns van collegepartij GroenLinks. ,,Wij willen de groei van de stad graag benutten om de verschillen tussen arm en rijk, tussen arme wijken en rijke wijken kleiner te maken,” zegt het raadslid. ,,En daar sturen we ook op.‘’

Niet alleen in de woningbouw, vertelt GroenLinks-wethouder Bert van Alphen, die onder meer verantwoordelijk is voor de grote vernieuwingsslag in de Haagse dak- en thuislozenopvang.

,,Het kan niet zo zijn dat een wijk als Moerwijk, waar zich al veel sociale problemen opstapelen, ook steeds wordt aangewezen voor de opvang van bijvoorbeeld verslaafden, daklozen of ex-gedetineerden. Ook hen willen we beter over de stad verspreiden.”

Obstakels

Maar dat is dus makkelijker gezegd dan gedaan. In de praktijk zijn er nogal wat obstakels die het verkleinen van de verschillen tussen arme en rijke wijken in de weg staan. Andere politieke partijen bijvoorbeeld.

,,Het is de vraag of segregatie zo erg is “, zegt-VVD-fractieleider Frans de Graaf. Hij verwijst bovendien naar recent onderzoek waaruit blijkt dat het mengen van arme en rijke bewoners niet leidt tot verbetering van de baankansen of het inkomen van die eerste groep.

Een ander beletsel is de ‘dure grond’ in de dure wijk. Een projectontwikkelaar kan in een rijke buurt duurdere huizen bouwen en verkopen dan in een arme buurt. Dus verliest de bouwer flink geld als hij in de rijke buurt goedkope appartementen neerzet.

Om die reden ook lijkt de wens van ex-wethouder Wijsmuller voor sociale woningen in het oude Rode Kruis Ziekenhuis in de Vogelwijk en in het oude Poortgebouw van het ziekenhuis in Benoordenhout niet haalbaar.

Mondig

Dan is er nog de macht van de mondige burger, stelt raadslid Peter Bos van de Haagse Stadspartij. ,,In de duurdere wijken zijn de mensen vaak hoog opgeleid en assertief. Ze kennen de weg en schakelen zo een advocaat in als ze dat nodig achten.”

Hij merkt het zelfs bij strijd om de bomen: ,,Het rumoer rond de kap op de Scheveningseweg en op het terrein van Madurodam was enorm. Ik snap dat helemaal, maar het ging al met al om een paar honderd bomen. In minder dure wijken worden ook veel en misschien wel meer bomen gekapt, maar daar hoor je niemand. Dat gaat relatief geruisloos.”

Voor VVD’er Frans de Graaf mag het segregatiedebat iets meer realiteitszin krijgen. Hij is er niet op tegen als op een logische bouwplek in een duurdere wijk ook een percentage goedkope woningen komt. ,,Maar we moeten het met z’n allen niet gaan overdrijven.”

‘Verspreiding kan mensen helpen’

Werkt het of werkt het niet? Woningbouw inzetten om ongelijkheid en segregatie tegen te gaan is een even oude als bediscusieerde praktijk. Ook hoogleraar stedelijke vernieuwing Maarten van Ham van de TU Delft houdt zich ermee bezig.

Bij menging gaat het erom dat armere en rijkere groepen in de samenleving elkaar tegenkomen in hun dagelijkse routine. Dat kun je op twee manieren stimuleren.

Door verouderde sociale woningen in de armere Haagse wijken te slopen en er duurdere huizen (meestal voor middeninkomens) voor terug te zetten. Of juist door goedkope woningen bij te bouwen in de rijkere wijken van de stad.

,,De eerste, veel beproefde methode helpt de wijk zeker vooruit’’, vertelt van der Ham. ,,Het kost veel geld, maar een wijk wordt er vrij snel beter van. Het probleem is alleen dat de oorspronkelijke bewoners er helemaal niks mee opschieten.

Zij blijven in precies dezelfde situatie zitten.’’ Armere inwoners ‘verplaatsen’ naar een duurdere wijk helpt op termijn wel, meent hij. ,,Kinderen komen terecht op betere scholen, hebben betere voorzieningen in de buurt, ze profiteren van de voordelen van de betere buurt. Dat kost wel tijd. Je moet rekenen op zeker twintig jaar.’’

Ruimtelijke Segregatie in Nederland in Internationaal Perspectief

Regioplan heeft in opdracht van het ministerie van Wonen Wijken en Integratie een literatuurstudie gedaan naar de etnische en sociaal-economische segregatie in Nederland en enkele omringende landen.

Deze studie laat zien dat er grote verschillen zijn in de mate van segregatie tussen steden en tussen verschillende etnische groepen.

Over het algemeen geldt dat Nederlandse steden in vergelijking met andere Europese en Amerikaanse steden een middenpositie innemen wat betreft etnische en sociaaleconomische segregatie.

Download PDF2001-Ruimtelijke segregratie in Nederland in inter… (PDF bestand)

Kennisgebieden; Migratie en integratie

Kernwoorden; Segregatie

Auteurs;  dr. J.F.I. Klaver, dr. A. Odé, dr. I.C. van der Welle

Contactpersoon; dr. Arend Odé

Rapport: ruimtelijke segregratie in nederland in internationaal perspectief

Zie ook: De return van Bert van Alphen !! – deel 1

Zie ook: De Nieuwe Hoeden en Pettenwijken in Den Haag

Zie ook: De Skyline van Den Haag gaat de komende jaren drastisch veranderen

Van Moerwijk tot Benoordenhout: ‘Arm en rijk beter spreiden’

AD 05.11.2018 Geen stad zo gesegregeerd als Den Haag. Maar de enorme behoefte aan huizen biedt wellicht kans op een betere spreiding van arm en rijk. In het Benoordenhout overheerst huiver. ,,We worden hier de pishoek van Wassenaar.”

Laat ze lekker naast premier Rutte gaan wonen. Wij willen ze niet

Potjandrie. Woon je in een keurige en gegoede wijk als het Benoordenhout, duwt de al even keurige en gegoede buurgemeente Wassenaar je plots een buitensporig wooncomplex in je mik. Met een beetje pech verrijst er op de grens van welgesteld Den Haag een 47 meter hoog gebouw met 250 appartementen, waarvan een kwart in de sociale sector, die reddingsboei voor de laagstbetaalden. ,,We worden hier de pishoek van Wassenaar”, foetert een keurige, gegoede Benoordenhouter met enig verlies van decorum op de drukbezochte informatieavond.

Ook in een andere luxewijk in Den Haag zijn bewoners een beetje van de kook. Het voormalige Juliana Kinderziekenhuis in de Vogelwijk gaat binnenkort negentig dak- en thuislozen opvangen en daar is niet iedereen van gediend. ,,Zijn ze helemaal gek geworden?” bitst een boze Vogelwijker op de facebookpagina van de wijkvereniging. ,,Laat ze lekker naast premier Rutte gaan wonen. Wij willen ze niet”, moppert een ander, niet heel erg coherent.

Sociaal

Er zijn echter zeker ook ‘positivo’s’ in de wijk, die tot de vijftien duurste van ons land behoort. Enkele sociaal bewogen Vogelwijkers heten de toekomstige groep buurtgenoten op de website alvast van harte welkom. Toch komt een dakloze bezoeker ontredderd terug van de eerste informatieavond over de opvang aan de Sportlaan. ‘Zelden heb ik me zo onwelkom gevoeld’, schrijft hij in een open brief.

Het is ook wel wennen. In de meest bevoorrechte wijken van de stad merkt de burgerij doorgaans bar weinig van het lot van de minder bedeelden. Den Haag is de meest gesegregeerde stad van ons land, arm en rijk komen elkaar hier nauwelijks tegen. Het spreekwoordelijke zand en veen zijn nog altijd twee gescheiden werelden.

Maar de vraag is of dat zo blijft, nu de bevolking in stad en regio explosief groeit en dat volgens de prognoses nog jaren zal blijven doen. In Den Haag moet zo’n beetje elke potentiële bouwplek worden benut om de pakweg 100.000 extra inwoners van de toekomst een dak bogen hun hoofd te bieden.

Superchique

En dus ziet het deftige Benoordenhout op de grens van de wijk opeens goedkope appartementen opduiken, krijgt ook het superchique Duttendel in het voormalige ministerie van Verkeer en Waterstaat plotseling gesubsidieerde woningen voor de laagste inkomens. En verschijnen er op de zogeheten Grotiusplaats, een A-locatie achter station Den Haag Centraal, straks twee joekels van woontorens met goedkope en middeldure appartementen.

Vanzelf gaat dat allemaal niet, weet oud-wethouder stadsontwikkeling Joris Wijsmuller. Hij liep zich in de vorige collegeperiode de benen uit het lijf om de woningbouw weer op gang te krijgen en om nieuwe, goedkope huizen een beetje beter over de stad te verspreiden. De huidige fractieleider van de Haagse Stadspartij heeft een broertje dood aan villa-enclaves en sociale-huurzones: ,,Alle doelgroepen moeten in de hele stad wonen”, vindt Wijsmuller.

Groei

Het is de vraag of segregatie zo erg is, aldus Frans de Graaf, VVD-fractieleider.

Dat is ook de wens van het huidige college van burgemeester en wethouders, benadrukt fractieleider Arjen Kapteijns van collegepartij GroenLinks. ,,Wij willen de groei van de stad graag benutten om de verschillen tussen arm en rijk, tussen arme wijken en rijke wijken kleiner te maken,” zegt het raadslid. ,,En daar sturen we ook op.‘’

Niet alleen in de woningbouw, vertelt GroenLinks-wethouder Bert van Alphen, die onder meer verantwoordelijk is voor de grote vernieuwingsslag in de Haagse dak- en thuislozenopvang. ,,Het kan niet zo zijn dat een wijk als Moerwijk, waar zich al veel sociale problemen opstapelen, ook steeds wordt aangewezen voor de opvang van bijvoorbeeld verslaafden, daklozen of ex-gedetineerden. Ook hen willen we beter over de stad verspreiden.”

Obstakels

Maar dat is dus makkelijker gezegd dan gedaan. In de praktijk zijn er nogal wat obstakels die het verkleinen van de verschillen tussen arme en rijke wijken in de weg staan. Andere politieke partijen bijvoorbeeld. ,,Het is de vraag of segregatie zo erg is “, zegt-VVD-fractieleider Frans de Graaf. Hij verwijst bovendien naar recent onderzoek waaruit blijkt dat het mengen van arme en rijke bewoners niet leidt tot verbetering van de baankansen of het inkomen van die eerste groep.

Een ander beletsel is de ‘dure grond’ in de dure wijk. Een projectontwikkelaar kan in een rijke buurt duurdere huizen bouwen en verkopen dan in een arme buurt. Dus verliest de bouwer flink geld als hij in de rijke buurt goedkope appartementen neerzet. Om die reden ook lijkt de wens van ex-wethouder Wijsmuller voor sociale woningen in het oude Rode Kruis Ziekenhuis in de Vogelwijk en in het oude Poortgebouw van het ziekenhuis in Benoordenhout niet haalbaar.

Mondig

Dan is er nog de macht van de mondige burger, stelt raadslid Peter Bos van de Haagse Stadspartij. ,,In de duurdere wijken zijn de mensen vaak hoog opgeleid en assertief. Ze kennen de weg en schakelen zo een advocaat in als ze dat nodig achten.” Hij merkt het zelfs bij strijd om de bomen: ,,Het rumoer rond de kap op de Scheveningseweg en op het terrein van Madurodam was enorm. Ik snap dat helemaal, maar het ging al met al om een paar honderd bomen. In minder dure wijken worden ook veel en misschien wel meer bomen gekapt, maar daar hoor je niemand. Dat gaat relatief geruisloos.”

Voor VVD’er Frans de Graaf mag het segregatiedebat iets meer realiteitszin krijgen. Hij is er niet op tegen als op een logische bouwplek in een duurdere wijk ook een percentage goedkope woningen komt. ,,Maar we moeten het met z’n allen niet gaan overdrijven.”

‘Verspreiding kan mensen helpen’

Werkt het of werkt het niet? Woningbouw inzetten om ongelijkheid en segregatie tegen te gaan is een even oude als bediscusieerde praktijk. Ook hoogleraar stedelijke vernieuwing Maarten van Ham van de TU Delft houdt zich ermee bezig.

Bij menging gaat het erom dat armere en rijkere groepen in de samenleving elkaar tegenkomen in hun dagelijkse routine. Dat kun je op twee manieren stimuleren. Door verouderde sociale woningen in de armere Haagse wijken te slopen en er duurdere huizen (meestal voor middeninkomens) voor terug te zetten. Of juist door goedkope woningen bij te bouwen in de rijkere wijken van de stad.

,,De eerste, veel beproefde methode helpt de wijk zeker vooruit’’, vertelt van der Ham. ,,Het kost veel geld, maar een wijk wordt er vrij snel beter van. Het probleem is alleen dat de oorspronkelijke bewoners er helemaal niks mee opschieten. Zij blijven in precies dezelfde situatie zitten.’’ Armere inwoners ‘verplaatsen’ naar een duurdere wijk helpt op termijn wel, meent hij. ,,Kinderen komen terecht op betere scholen, hebben betere voorzieningen in de buurt, ze profiteren van de voordelen van de betere buurt. Dat kost wel tijd. Je moet rekenen op zeker twintig jaar.’’