Tagarchief: inval

Code Rood voor de Haagse PvdA en CDA versus de Groep de Mos affaire !!

Heb jij nog wat goede tips ???

Code Oranje

Inmiddels is Richard de Mos onder de naam “Code Oranje” op de vlucht naar de Tweede Kamer, in afwachting op de uitslag van het onderzoek naar de vermeende Fraude-affaire.

Den Haag Te Kijk ging alvast een stapje verder en ontwikkelde een heuse complot-theorie !!!!

Coup van de PvdA en CDA

“Haagse wethouders wisten van ‘verdachte’ plannen De Mos voor De Schilde. De beschuldiging van De Mos was de opmaat naar een Coup van PvdA en CDA.

Met de laatste gemeenteraadsverkiezingen werden de PvdA en het CDA gedwongen om tandenknarsend in de oppositiebankjes plaats te nemen. De landelijke CDA en PvdA waren daar natuurlijk niet gelukkig mee.
En toen de positie van Krikke onhoudbaar was geworden, zou De Mos waarnemend burgemeester worden.

Dat nooit, was de opvatting.

Nu zijn de lijntjes vanuit de landelijke politiek en justitie erg kort en werd er een plannetje uitgedacht. Er werd een inval gedaan op het stadhuis en de Mos werd van corruptie beschuldigd.

Daarmee was ook die coup een feit, zodat die niet gekozen PvdA en CDA alsnog in het college kwamen.

Hoezo Kiezersbedrog?

En nu blijkt, na onderzoek van  Den Haag FM en Omroep West, dat die beschuldigingen vooralsnog op drijfzand zijn gebaseerd.

Er is veel, waaronder heel veel bagger, over ons geschreven !!

Op de dag dat het boek van Richard de Mos in de voorverkoop is gegaan was er op sociale media aan aandacht geen gebrek: partijleden van Hart voor Den Haag/ Groep de Mos en Code Oranje deelden verschillende tweets over het aangekondigde boek van hun partijleider. “Er is veel over mij en mijn partij geschreven, hier is mijn antwoord”, valt op het partijaccount van Code Oranje en Hart voor Den Haag te lezen.

De Mos zegt in zijn boek ‘Mijn Verhaal’ álles te vertellen over de inval door de Rijksrecherche, de verdachtmakingen aan zijn adres, de “machten die hem van het politieke toneel wilden verdringen”, maar ook zijn jeugd en het ontstaan van zijn ombudspolitiek komen aan bod. Het boek zal in februari 2021 verschijnen.

Richard de Mos was tot oktober 2019 wethouder Economie, Sport en Buitenruimte, daarna keerde hij als fractievoorzitter terug in de Haagse gemeenteraad. Tevens is hij, met zijn advocaat Peter Plasman, actief voor de landelijke politieke partij Code Oranje.

Meer lezen uit dit dossier? Dat kan hier!

lees: Frans de Graaf (VVD): ‘Wij regelen geen dingen voor onze donateurs’ OmroepWest 22.07.2020

Meer lezen uit dit dossier? Dat kan hier!

Lees het strafdossier Kwestie “De Mos”

Bekijk hier de tijdlijn van Richard de MosA Flourish data visualization

zie ook: Code Oranje op weg naar de 2e kamerverkiezingen op 17 maart 2021

zie ook: Code Oranje versus Richard de Mos en de vlucht naar de Tweede Kamer

zie ook: Den Haag de Klos met rachi!! – de nasleep deel 8

zie ook: Den Haag de Klos met Groep de Mos !! – de nasleep deel 7

zie ook: Den Haag de Klos met Groep de Mos !! – de nasleep deel 6

zie ook: Den Haag de Klos met Groep de Mos !! – de nasleep deel 5

zie ook: Den Haag de Klos met Groep de Mos !! – de nasleep deel 4

zie ook: Den Haag de Klos met Groep de Mos ??!! – de nasleep deel 3

zie ook: Den Haag de Klos met Groep de Mos ??!! – de nasleep deel 2

Zie ook: Den Haag de klos met Groep de Mos ??!! – de nasleep deel 1

Zie ook: Den Haag de klos met Groep de Mos ??!!

Zie ook: Groep de Mos en het Haagse bonnetjesschandaal

Zie ook: Vriendjespolitiek in de Haagse Coalitie ??

Zie ook: Verplicht de Integriteitstoets voor Wethouders

Zie ook: Het Haagse corruptie-meldpunt versus integriteit bestuurders

PVV wil debat over de uitruil tussen De Mos, Van Tongeren en Revis

OmroepWest 21.12.2020 De Haagse PVV wil een debat met burgemeester Jan van Zanen en wethouder Liesbeth van Tongeren over de uitruil die heeft plaatsgevonden in het vorige stadsbestuur. Dit weekend bleek na onderzoek van Den Haag FM en Omroep West dat wethouder Liesbeth van Tongeren en oud-wethouder Boudewijn Revis betrokken waren bij de plannen van oud-wethouder Richard de Mos voor een polenhotel in De Schilde en attractiepark Plopsaland in Den Haag. In ruil zou er steun komen voor de energietransitie in de stad.

‘Ik zag het bericht de hele dag tevreden rondgetweet worden door Groep de Mos-leden. Ik vind het eigenlijk echt om je dood te schamen, want dan vindt er op het gemeentehuis een uitruil plaats tussen wethouders waarbij in ruil voor een mogelijk attractiepark een vestiging van een polenhotel in Moerwijk komt’, zegt PVV-fractievoorzitter Sebastian Kruis. ‘Uiteindelijk blijkt dat hetgene wat nu door het Openbaar Ministerie van Richard de Mos wordt onderzocht dat dat mogelijk het handelen van het hele college aangaat. Het is wel een beetje raar dat nu één iemand voor de rechter staat, terwijl het hele college een levendige handel achter de schermen had.’

Hart voor Den Haag/Groep de Mos-raadslid Ralf Sluijs sprak na de reconstructie van een verdachtmaking richting De Mos ‘waar geen spaan van heel blijft’. Joris Wijsmuller van de Haagse Stadspartij noemde het een opmerkelijke reconstructie vanuit het gezichtspunt van De Mos en Akyol: ‘Revis en Van Tongeren waren op de hoogte van de plannen van De Mos, maar de overige collega’s waren dat niet toen het college besloot tot portefeuille-overdracht van het gebouw De Schilde.’ De Mos zei dit weekend onder de bus te zijn gegooid door zijn collega-wethouders.

‘Schokkend dat je zulke grote besluiten inruilt voor klein bier’

‘Het werpt ook wel een ander licht op de situatie dat die wethouders dus weten dat er eigenlijk niks aan de hand zou zijn geweest als het gaat om mogelijke corruptie in dit dossier’, stelt Kruis. ‘Alleen daar staat tegenover – en dat vind ik een debat waard – dat dit achterkamertjespolitiek is waar de mensen dus geen zicht op hebben. En nu zie je hoe het gaat: Richard de Mos krijgt Plopsaland en de hele stad krijgt de energietransitie waar meer dan de helft niet op zit te wachten. Ik vind het schokkend dat je zulke grote besluiten inruilt voor klein bier.’

Kruis hekelt de uitruil die heeft plaatsgevonden: ‘Dat ergens een polenhotel kan worden gevestigd, zodat ergens anders mogelijk een attractiepark kan komen. En Groep de Mos stemt vervolgens wel in met de kadernota duurzaamheid. Dat is nogal wat, dat je iets weggeeft wat een van je speerpunten zou moeten zijn: een tegengeluid tegen de groene gekte. Dat dit de uitruil was vind ik extra schokkend.’

‘Politiek koehandel’

Kruis onderschrijft daarmee wat Partij voor de Dieren-fractievoorzitter Robert Barker dit weekend al schreef: ‘Bij De Schilde was sprake van doorsnee politieke koehandel: De Mos kreeg De Schilde, Van Tongeren steun voor haar kadernota duurzaamheid. Ook al is dit niet strafbaar; hier is wel sprake van ongewenst gedrag.’

‘Het is schokkend dat je instemt met zulke grote besluiten in ruil voor een mogelijk pretpark en een polenhotel in De Schilde. Dat draagt niet bij aan de leefbaarheid in een van de zwakste wijken van Den Haag en dan krijgen we ook nog een peperdure energietranstitie’, vindt Kruis. Ook Abdoel Haryouli van DENK Den Haag hekelde dit weekend de geplande verhuizing van het polenhotel van de Lozerlaan naar De Schilde.

Debat met burgemeester Van Zanen en wethouder Van Tongeren

Burgemeester Van Zanen en wethouder Van Tongeren moeten wat de PVV betreft namens het stadsbestuur tekst en uitleg geven over de uitruil. ‘Ik wil bijvoorbeeld horen waarom zij dachten dat het een goed idee was om een polenhotel te plaatsen in Moerwijk. De ondernemer krijgt zijn handel – shortstay levert klauwen met geld op – en de gemeente betaalt voor de ellende die ermee samenhangt. De leefbaarheid komt onder druk te staan en de ondernemer heeft alleen maar de kamerverhuur.’

‘Ik heb het gevoel dat ze zijn gefocust op één doel: een tweetje eruit doen. Richard de Mos wilde Plopsaland en mevrouw Van Tongeren wilde de kadernota erdoorheen jassen. Dat was het doel en daar mag alles voor wijken. Politici zijn meedogenloos wat dat betreft. Dit had voor de wijk jarenlang gevolgen kunnen hebben. Ik vind het zorgwekkend dat tegen deze achtergrond alles wordt kortgesloten. Het gaat om een attractiepark… De stad heeft wel andere problemen en prioriteiten. Richard de Mos gaat over zijn eigen keuzes, maar ik denk wel dat als je ziet wat hij heeft opgegeven voor dit prestigeproject, dan is het misschien even veelzeggend dat Plopsaland er niet gaat komen.’

LEES OOK: Haagse wethouders wisten van ‘verdachte’ plannen De Mos voor De Schilde

Meer over dit onderwerp: DEN HAAG RICHARD DE MOS POLITIEK LIESBETH VAN TONGEREN BOUDEWIJN REVIS SEBASTIAN KRUIS

PVV wil debat over ‘politieke koehandel’ De Mos, Revis en Van Tongeren

Den HaagFM 22.12.2020 De Haagse PVV wil een debat met burgemeester Jan van Zanen en wethouder Liesbeth van Tongeren over de uitruil die heeft plaatsgevonden in het vorige stadsbestuur. Dit weekend bleek na onderzoek van Den Haag FM en Omroep West dat wethouder Van Tongeren en oud-wethouder Boudewijn Revis betrokken waren bij de plannen van oud-wethouder Richard de Mos voor een polenhotel in De Schilde en attractiepark Plopsaland in Den Haag. In ruil zou er steun komen voor de energietransitie in de stad.

“Ik zag het bericht de hele dag tevreden rondgetweet worden door Groep de Mos-leden. Ik vind het eigenlijk echt om je dood te schamen, want dan vindt er op het gemeentehuis een uitruil plaats tussen wethouders waarbij in ruil voor een mogelijk attractiepark een vestiging van een polenhotel in Moerwijk komt”, zegt PVV-fractievoorzitter Sebastian Kruis. “Uiteindelijk blijkt dat hetgene wat nu door het Openbaar Ministerie van Richard de Mos wordt onderzocht dat dat mogelijk het handelen van het hele college aangaat. Het is wel een beetje raar dat nu één iemand voor de rechter staat terwijl het hele college een levendige handel achter de schermen had.”

Hart voor Den Haag/Groep de Mos-raadslid Ralf Sluijs sprak na de reconstructie van een verdachtmaking richting De Mos “waar geen spaan van heel blijft“. Joris Wijsmuller van de Haagse Stadspartij noemde het een opmerkelijke reconstructie vanuit het gezichtspunt van De Mos en Akyol: “Revis en Van Tongeren waren op de hoogte van de plannen van De Mos, maar de overige collega’s waren dat niet toen het college besloot tot portefeuille-overdracht van het gebouw De Schilde.” De Mos zei dit weekend onder de bus te zijn gegooid door zijn collega-wethouders.

https://twitter.com/ralfsluijs/status/1340639070263894019

“Schokkend dat je zulke grote besluiten inruilt voor klein bier”

“Het werpt ook wel een ander licht op de situatie dat die wethouders dus weten dat er eigenlijk niks aan de hand zou zijn geweest als het gaat om mogelijke corruptie in dit dossier”, stelt Kruis. “Alleen daar staat tegenover – en dat vind ik een debat waard – dat dit achterkamertjespolitiek is waar de mensen dus geen zicht op hebben. En nu zie je hoe het gaat: Richard de Mos krijgt Plopsaland en de hele stad krijgt de energietransitie waar meer dan de helft niet op zit te wachten. Ik vind het schokkend dat je zulke grote besluiten inruilt voor klein bier.”

Kruis hekelt de uitruil die heeft plaatsgevonden: “Dat ergens een polenhotel gevestigd kan worden gevestigd, zodat ergens anders mogelijk een attractiepark kan komen. En Groep de Mos stemt vervolgens wel in met de kadernota duurzaamheid. Dat is nogal wat, dat je iets weggeeft wat een van je speerpunten zou moeten zijn: een tegengeluid tegen de groene gekte. Dat dit de uitruil was vind ik extra schokkend.”

Kruis onderschrijft daarmee wat Partij voor de Dieren-fractievoorzitter Robert Barker dit weekend al schreef: “Bij De Schilde was sprake van doorsnee politieke koehandel: De Mos kreeg De Schilde, Van Tongeren steun voor haar kadernota duurzaamheid. Ook al is dit niet strafbaar; hier is wel sprake van ongewenst gedrag.”

“Het is schokkend dat je instemt met zulke grote besluiten in ruil voor een mogelijk pretpark en een polenhotel in De Schilde. Dat draagt niet bij aan de leefbaarheid in een van de zwakste wijken van Den Haag en dan krijgen we ook nog een peperdure energietranstitie”, vindt Kruis. Ook Abdoel Haryouli van DENK Den Haag hekelde dit weekend de geplande verhuizing van het polenhotel van de Lozerlaan naar De Schilde.

 Abdoel Haryouli

@AbdoelHary

Het ‘polenhotel’ aan de Lozerlaan moest van @RicharddeMos vanwege electorale redenen wijken. Hij wilde de arbeidsmigranten verplaatsen naar een v/d meest onleefbare, kwetsbare en dichtstbevolkte wijken van NL: De Groente- en Fruitmarkt. Daar horen ze volgens Richard de Mos thuis.

12:51 p.m. · 20 dec. 2020  10  Andere Tweets van Abdoel Haryouli bekijken

Debat met burgemeester Van Zanen en wethouder Van Tongeren

Burgemeester Van Zanen en wethouder Van Tongeren moeten wat de PVV betreft namens het stadsbestuur tekst en uitleg geven over de uitruil. “Ik wil bijvoorbeeld horen waarom zij dachten dat het een goed idee was om een polenhotel te plaatsen in Moerwijk. De ondernemer krijgt zijn handel – shortstay levert klauwen met geld op – en de gemeente betaalt voor de ellende die ermee samenhangt. De leefbaarheid komt onder druk te staan en de ondernemer heeft alleen maar de kamerverhuur.”

“Ik heb het gevoel dat ze zijn gefocust op één doel: een tweetje eruit doen. Richard de Mos wilde Plopsaland en mevrouw Van Tongeren wilde de kadernota erdoorheen jassen. Dat was het doel en daar mag alles voor wijken. Politici zijn meedogenloos wat dat betreft. Dit had voor de wijk jarenlang gevolgen kunnen hebben. Ik vind het zorgwekkend dat tegen deze achtergrond alles wordt kortgesloten. Het gaat om een attractiepark… De stad heeft wel andere problemen en prioriteiten. Richard de Mos gaat over zijn eigen keuzes, maar ik denk wel dat als je ziet wat hij heeft opgegeven voor dit prestigeproject, dan is het misschien even veelzeggend dat Plopsaland er niet gaat komen.”

Haagse wethouders wisten van ‘verdachte’ plannen De Mos voor De Schilde

Door denhaagtekijk –  20.12.2020 De beschuldiging van De Mos was de opmaat naar een coup van PvdA en CDA.
Met de laatste gemeenteraadsverkiezingen werden de PvdA en het CDA gedwongen om tandenknarsend in de oppositiebankjes plaats te nemen.
De landelijke CDA en PvdA waren daar natuurlijk niet gelukkig mee.
En toen de positie van Krikke onhoudbaar was geworden, zou De Mos waarnemend burgemeester worden.
Dat nooit, was de opvatting.

Nu zijn de lijntjes vanuit de landelijke politiek en justitie erg kort en werd er een plannetje uitgedacht.
Er werd een inval gedaan op het stadhuis en de Mos werd van corruptie beschuldigd.

Daarmee was ook die coup een feit, zodat die niet gekozen PvdA en CDA alsnog in het college kwamen.
Hoezo Kiezersbedrog?

En nu blijkt, na onderzoek van  Den Haag FM en Omroep West, dat die beschuldigingen vooralsnog op drijfzand zijn gebaseerd.

Tijdens die Scheveningse vuurregen  werd eigenlijk een vioolspelende  Krikke op het balkon van dat ijspaleis verwacht, die een stadhuis met “uitzicht op zee” wel zag zitten.

Wethouders Revis en Van Tongeren wisten van plannen De Mos voor De Schilde

Den HaagFM 20.12.2020 De Haagse wethouder Liesbeth van Tongeren en oud-wethouder Boudewijn Revis waren er van op de hoogte dat Richard de Mos plannen had met De Schilde. De voorgenomen overname van dit bedrijfspand door Groep de Mos-donateur Atilla Akyol is onderdeel van het corruptieonderzoek door de rijksrecherche, maar uit onderzoek door Den Haag FM en Omroep West blijkt dat De Mos op dit vlak niet buiten zijn portefeuille handelde.

Gesprekken met betrokkenen en inzage in gemeentelijke documenten maken duidelijk dat De Mos niet degene was die Akyol introduceerde bij de exploitant van De Schilde en dat hij zich niet heeft bemoeid met onderhandelingen over het gebouw. Wel koppelde hij Akyol aan de juiste topambtenaar, een directeur van de Dienst Stedelijke Ontwikkeling. Deze dienst viel destijds onder de verantwoordelijkheid van Revis.

Onder leiding van die topambtenaar doorliepen de plannen van Akyol en zijn adviseur – beiden zijn verdachten in het corruptieonderzoek – het juiste ambtelijke proces bij de gemeente. Betrokkenen op het stadhuis zeggen dat zij nooit signalen van integriteitsschendingen hebben ontvangen.

Niet achter de rug van Van Tongeren

In september 2018 sprak Akyol voor het eerst met de exploitant van De Schilde, dat slechts gedeeltelijk eigendom is van de gemeente. Op dat moment was Van Tongeren als wethouder duurzaamheid verantwoordelijk voor het gebouw met de kassen op het dak.

Dat moest namelijk fungeren als broedplaats voor startups die zich bezighouden met het verbouwen van duurzaam voedsel. De Mos zou volgens NRC en Den Haag Centraal stiekem in haar portefeuille hebben gerommeld met de voorgenomen verhuur of verkoop, maar dat blijkt dus niet waar.

Een ander gerucht luidt dat De Mos in juli 2019 Van Tongeren onder druk heeft gezet, om De Schilde over te hevelen naar zijn portefeuille. Ook dat gaat niet op, want uit documenten blijkt dat er eerder sprake is geweest van doorsnee politieke koehandel: De Mos kreeg De Schilde, Van Tongeren steun voor haar kadernota duurzaamheid.

De Mos kreeg steun bij een aantal economische plannen, Van Tongeren meer budget voor haar duurzaamheidsplannen. In deze documenten is ook te lezen dat Van Tongeren wist dat De Mos een andere bestemming voor De Schilde voor ogen had, plus dat de zittende, duurzame bedrijven mochten blijven.

Polenhotel

De Mos wilde De Schilde graag in zijn portefeuille, omdat het pand verlieslatend was en dit betaald werd uit zijn begroting. Wat ook meespeelde, is dat hij bij De Uithof ruimte wilde maken voor een attractie- of waterpark van Plopsa. Daarvoor moesten dan wel de arbeidsmigranten in het ‘polenhotel’ aan de Lozerlaan een ander onderkomen vinden. De Mos wist dat Akyol in zijn businessplan had opgenomen om De Schilde te gaan gebruiken voor short stay-woningen. ‘Dan is het één plus één is twee’, aldus De Mos.

De Mos mocht en kon alleen niet in zijn eentje over de bestemming van De Schilde en de arbeidsmigranten beslissen, want grondzaken en huisvesting van arbeidsmigranten behoorden tot de portefeuille van Revis. Maar ook hier ging De Mos zijn boekje niet te buiten: uit gemeentelijke documenten blijkt dat Revis in september 2019 vanuit zijn eigen ambtelijke top is gevraagd om medewerking te verlenen aan het nieuwe ‘planologische voorstel’ voor De Schilde.

Het college bevestigt dit in een antwoord op schriftelijke vragen, waarin ook wordt geschreven dat Revis op de hoogte was van de ontwikkelingen rond Plopsa. Actief was hij er nog niet bij betrokken: het was immers nog niet zeker dat de plannen voor De Schilde überhaupt door zouden gaan.

Nooit verhoord

Richard de Mos zegt dat hij van de rijksrecherche een dik dossier heeft ontvangen over De Schilde, maar dat hij er nooit over is verhoord: ‘Geen seconde!’ Het Openbaar Ministerie gaat niet in op vragen of De Schilde nog steeds onderdeel is van het onderzoek.

De Mos zegt nergens spijt van te hebben en vindt het vreemd dat er achteraf zoveel geruchten uit het stadhuis kwamen en niemand voor hem opstond. ‘Alsof mijn politieke opponenten een trap na wilde geven.’

Als Revis en Van Tongeren wordt gevraagd waarom zij nooit hebben verklaard dat ze geen misstanden hebben waargenomen, antwoordt Revis dat hij niet kan weten wat er precies onderzocht wordt, dus dat hij dat ook niet kan becommentariëren. Liesbeth van Tongeren wil nergens op in gaan, lopende het onderzoek.

Najaar 2021

Dat onderzoek is nog in volle gang. Onder meer Richard de Mos en oud-wethouder Rachid Guernaoui worden verdacht van deelneming aan criminele organisaties met enkele vastgoed- en horecaondernemers, schending van hun ambtsgeheim, meineed en corruptie. Naar verwachting komt de zaak in het najaar van 2021 voor de rechter.

Haagse wethouders wisten van ‘verdachte’ plannen De Mos voor De Schilde – Omroep West

OmroepWest 20.12.2020 De Haagse wethouder Liesbeth van Tongeren en oud-wethouder Boudewijn Revis waren er van op de hoogte dat Richard de Mos plannen had met De Schilde. De voorgenomen overname van dit bedrijfspand door Groep de Mos-donateur Atilla Akyol is onderdeel van het corruptieonderzoek door de rijksrecherche, maar uit onderzoek door Den Haag FM en Omroep West blijkt dat De Mos op dit vlak niet buiten zijn portefeuille handelde.

Lees hier de volledige reconstructie: hoe politieke koehandel leidde tot verdachtmakingen rond Richard de Mos.

Gesprekken met betrokkenen en inzage in gemeentelijke documenten maken duidelijk dat De Mos niet degene was die Akyol introduceerde bij de exploitant van De Schilde en dat hij zich niet heeft bemoeid met onderhandelingen over het gebouw.

Wel koppelde hij Akyol aan de juiste topambtenaar, een directeur van de Dienst Stedelijke Ontwikkeling. Deze dienst viel destijds onder de verantwoordelijkheid van Revis.

Onder leiding van die topambtenaar doorliepen de plannen van Akyol en zijn adviseur – beiden zijn verdachten in het corruptieonderzoek – het juiste ambtelijke proces bij de gemeente. Betrokkenen op het stadhuis zeggen dat zij nooit signalen van integriteitsschendingen hebben ontvangen.

Niet achter de rug van Van Tongeren

In september 2018 sprak Akyol voor het eerst met de exploitant van De Schilde, dat slechts gedeeltelijk eigendom is van de gemeente. Op dat moment was Van Tongeren als wethouder duurzaamheid verantwoordelijk voor het gebouw met de kassen op het dak.

Dat moest namelijk fungeren als broedplaats voor startups die zich bezighouden met het verbouwen van duurzaam voedsel. De Mos zou volgens NRC en Den Haag Centraal stiekem in haar portefeuille hebben gerommeld met de voorgenomen verhuur of verkoop, maar dat blijkt dus niet waar.

Een ander gerucht luidt dat De Mos in juli 2019 Van Tongeren onder druk heeft gezet, om De Schilde over te hevelen naar zijn portefeuille. Ook dat gaat niet op, want uit documenten blijkt dat er eerder sprake is geweest van doorsnee politieke koehandel: De Mos kreeg De Schilde, Van Tongeren steun voor haar kadernota duurzaamheid.

De Mos kreeg steun bij een aantal economische plannen, Van Tongeren meer budget voor haar duurzaamheidsplannen. In deze documenten is ook te lezen dat Van Tongeren wist dat De Mos een andere bestemming voor De Schilde voor ogen had, plus dat de zittende, duurzame bedrijven mochten blijven.

Polenhotel

De Mos wilde De Schilde graag in zijn portefeuille, omdat het pand verlieslatend was en dit betaald werd uit zijn begroting. Wat ook meespeelde, is dat hij bij De Uithof ruimte wilde maken voor een attractie- of waterpark van Plopsa. Daarvoor moesten dan wel de arbeidsmigranten in het ‘polenhotel’ aan de Lozerlaan een ander onderkomen vinden.

De Mos wist dat Akyol in zijn businessplan had opgenomen om De Schilde te gaan gebruiken voor short stay-woningen. ‘Dan is het één plus één is twee’, aldus De Mos.

De Mos mocht en kon alleen niet in zijn eentje over de bestemming van De Schilde en de arbeidsmigranten beslissen, want grondzaken en huisvesting van arbeidsmigranten behoorden tot de portefeuille van Revis. Maar ook hier ging De Mos zijn boekje niet te buiten: uit gemeentelijke documenten blijkt dat Revis in september 2019 vanuit zijn eigen ambtelijke top is gevraagd om medewerking te verlenen aan het nieuwe ‘planologische voorstel’ voor De Schilde.

Het college bevestigt dit in een antwoord op schriftelijke vragen, waarin ook wordt geschreven dat Revis op de hoogte was van de ontwikkelingen rond Plopsa. Actief was hij er nog niet bij betrokken: het was immers nog niet zeker dat de plannen voor De Schilde überhaupt door zouden gaan.

Nooit verhoord

Richard de Mos zegt dat hij van de rijksrecherche een dik dossier heeft ontvangen over De Schilde, maar dat hij er nooit over is verhoord: ‘Geen seconde!’ Het Openbaar Ministerie gaat niet in op vragen of De Schilde nog steeds onderdeel is van het onderzoek. De Mos zegt nergens spijt van te hebben en vindt het vreemd dat er achteraf zoveel geruchten uit het stadhuis kwamen en niemand voor hem opstond. ‘Alsof mijn politieke opponenten een trap na wilde geven.’

Als Revis en Van Tongeren wordt gevraagd waarom zij nooit hebben verklaard dat ze geen misstanden hebben waargenomen, antwoordt Revis dat hij niet kan weten wat er precies onderzocht wordt, dus dat hij dat ook niet kan becommentariëren. Liesbeth van Tongeren wil nergens op in gaan, lopende het onderzoek.

Najaar 2021

Dat onderzoek is nog in volle gang. Onder meer Richard de Mos en oud-wethouder Rachid Guernaoui worden verdacht van deelneming aan criminele organisaties met enkele vastgoed- en horecaondernemers, schending van hun ambtsgeheim, meineed en corruptie. Naar verwachting komt de zaak in het najaar van 2021 voor de rechter.

Meer over dit onderwerp: HAAGSE CORRUPTIEZAAK DEN HAAG RICHARD DE MOS ATILLA AKYOL LIESBETH VAN TONGEREN BOUDEWIJN REVIS POLITIEK

Hoe politieke koehandel leidde tot verdachtmakingen rond Richard de Mos

Den HaagFM 20.12.2020 Het corruptieonderzoek naar Hart voor Den Haag/Groep de Mos richt zich onder meer op een voorgenomen vastgoeddeal rond de voormalige Philipsfabriek De Schilde. Maar onderzoek van Den Haag FM en Omroep West roept de vraag op of er wel misstanden hebben plaatsgevonden. Collega-wethouders van Richard de Mos waren op de hoogte en ambtenaren betrokken. ‘De Schilde had er nooit voor een lagere prijs uit kunnen gaan.’

Als het verkeer mee zit, is het zo’n tien minuten rijden van het huis van Atilla Akyol naar het zalencentrum dat hij runt. Vanuit de Reinkenstraat via het Regentessenkwartier naar de Troelstrakade, en vervolgens linksaf de Fruitweg op. Nog voor de Viaductweg ligt Opera dan aan zijn rechterhand, maar eerst passeert hij een gebouw dat in 2016 kan rekenen op internationale belangstelling: De Schilde.

Redenen voor deze aandacht zijn 1.200 vierkante meter aan kassen op het dak en een tiliapiakwekerij op de verdieping eronder, als onderdeel van de pas geopende, grootste stadsboerderij van Europa. De manier van telen en kweken wordt bestempeld als revolutionair. Media als The Guardian en National Geographic komen langs, allen met de vraag: ‘Is dit de toekomst?’

Nee, blijkt het antwoord. In twee jaar lukt het Urban Farmers, het bedrijf achter het project, niet om de boel financieel op orde te krijgen en in juli 2018 wordt het faillissement uitgesproken. Daarmee komt een einde aan deze poging tot stadslandbouw, maar niet aan de publiciteit voor De Schilde.

Inval op het stadhuis

Want op 1 oktober 2019 schudt de rijksrecherche Den Haag op, met invallen op het stadhuis en bij twee wethouders, een raadslid en een horecaondernemer thuis: Groep de Mos/Hart voor Den Haag-wethouders Richard de Mos en Rachid Guernaoui worden verdacht van corruptie, omkoping en schending van het ambtsgeheim. Ook Atilla Akyol, zijn broer Erdinç en diens partner, raadslid Nino Davituliani, zijn verdachten.

Vingers op het stadhuis wijzen dan vooral naar recent uitgegeven nachtvergunningen, voor onder meer zalencentrum Opera. De vergunningen zijn al veelbesproken omdat ze op verzoek van Groep de Mos zijn opgenomen in het coalitieakkoord en Opera die partij sponsort; Atilla Akyol was in maart 2018 ook verkiesbaar als lijstduwer.

Een maand later blijkt dat het onderzoek meer omvat dan vergunningen, als NRC en Den Haag Centraal schrijven dat de rijksrecherche zich ook richt op een voorgenomen vastgoeddeal rond De Schilde. De Mos zou zich – zonder medeweten van zijn verantwoordelijke collega-wethouders – hebben bemoeid met de bestemming van het gebouw, om zo een aantal van zijn partijfinanciers te bevoordelen.

Zijn plan volgens deze media: De Schilde in handen laten komen van zijn ‘vastgoedvrienden’ en het onderkomen voor arbeidsmigranten aan de Lozerlaan verplaatsen naar dit pand. Daar zou dan weer ruimte komen voor een attractiepark, waar De Mos als wethouder economie en toerisme mooi mee kon pronken. Het park zou bovendien in de buurt van recreatiecentrum De Uithof, een onderneming van een andere partijdonateur – Eugène de la Croix.

Justitie wil in de publicaties niets bevestigen, maar stelt in juli 2020 wel dat er sprake was van een ‘criminele organisatie’ rond vastgoed – en breidt het aantal verdenkingen uit met twee projectontwikkelaars, die ook doneerde aan Groep de Mos. Een van hen is Michel Zaadhof, een jeugdvriend van Akyol. De ander is Edwin Jansen, voormalig Idols-jurylid en ex-echtgenoot en -manager van zangeres Anouk.

Maar hoe concreet zijn de integriteitsschendingen bij de voorgenomen overname? Richard de Mos zegt dat hij inderdaad arbeidsmigranten wilde vestigen in De Schilde, om zo ruimte te maken voor een attractiepark. Maar uit gesprekken met betrokkenen en inzage in gemeentelijke documenten, blijkt dat De Mos de bevriende ondernemers niet introduceerde bij de exploitant, dat De Mos zich niet heeft bemoeid met onderhandelingen over het gebouw en bovendien: dat andere verantwoordelijke wethouders op de hoogte waren van de plannen die hij met De Schilde had. Kortom: dat Richard de Mos níet buiten zijn portefeuille rommelde.

Ruimte voor examens

Terug naar de zomer van 2018, na het faillissement van Urban Farmers. Atilla Akyol, die sinds 2003 onderneemt met Opera, moet dan al talloze keren voorbij De Schilde zijn gereden. Zo is hem al eerder opgevallen dat de begane grond en de eerste verdieping, die geen onderdeel uitmaakten van Urban Farmers, leegstaan en te huur zijn. ‘Ik was op dat moment op zoek naar extra ruimte voor de Universiteit Leiden. Dat is een grote klant van mij, omdat zij examens afnemen in mijn zalen. Zij groeiden heel erg in Den Haag en hadden meer plekken nodig. Ik probeerde dat voor hen te regelen.’

Akyol neemt contact op met de makelaar, maar krijgt nul op rekest: Urban Farmers is net failliet gegaan en verhuur is even niet mogelijk. ‘Daar hield het toen op voor mij want ik wist niet met wie ik verder moest praten.’

Tot Akyol wordt benaderd door Eugène de la Croix. Die is gevraagd door de exploitant van De Schilde of hij nog geïnteresseerden kent. Zo hoort Akyol bij wie hij wél terecht kan.

Dat is bij Roderik Wuite. Hij is directeur bij Starterspanden BV/CV, het gemeentelijke bedrijf dat invulling moet geven aan De Schilde. Starterspanden bezit ook 2 procent van de aandelen in het gebouw. 49 procent is in handen van het Fonds Ruimte en Economie Den Haag (FRED), de overige 49 procent is bezit van de gemeente.

Het pand is dus maar voor een deel gemeentelijk bezit.

Die aandeelhouders hebben in het verleden al veel geld in De Schilde gestopt, en dat wordt niet minder nu het pand leegstaat. De gemeente ziet nog steeds het liefst dat het gebouw wordt gebruikt als broedplaats voor duurzaamheids-startups, vooral met betrekking tot voedsel. Maar omdat er vanuit die hoek weinig bedrijven zich aanbieden, is Wuite bereid verder te kijken.

‘Het idee was misschien anders, maar als je thuis geen inkomsten meer hebt, ga je ook naar andere oplossingen kijken om je portemonnee te vullen’, aldus Wuite. Daarom heeft hij een balletje opgeworpen bij De la Croix, met wie hij namens het FRED eerder heeft samengewerkt bij de aanleg van zonnepanelen bij de Uithof. ‘Ik heb hem gevraagd of hij toevallig een geïnteresseerde ondernemer kende.’

Het was dus niet Richard de Mos die Atilla Akyol in contact bracht met de exploiterende partij. Wel zegt De Mos dat hij Akyol – ‘een goede vriend, we drinken regelmatig samen een biertje en gaan naar de sauna’ – heeft verteld bij wie hij het beste kan aankloppen op het stadhuis als hij iets wil met De Schilde. ‘Als je niet bekend bent met de gemeente is het onmogelijk om daar iemand te spreken te krijgen over een idee’, zegt Akyol er zelf over.

Was De Mos zelf naar Akyol toegestapt, had hij wel buiten zijn portefeuille gehandeld. Vanwege het duurzame oogmerk valt De Schilde op dat moment onder de inhoudelijke verantwoordelijkheid van Liesbeth van Tongeren (GroenLinks), wethouder duurzaamheid en energietransitie.

De Mos is wel verantwoordelijk voor het verlies, aangezien bedrijfsruimtes onder zijn begroting vallen. Gesprekken over huur of koop lopen echter via geen van beiden, maar via de Dienst Stedelijke Ontwikkeling. Die valt dan onder – de inmiddels naar Staatsbosbeheer vertrokken – wethouder Boudewijn Revis (VVD).

Broodje in Wassenaar

Maar voor het eerste gesprek op het stadhuis wordt er nog een broodje gegeten in Wassenaar: op 19 september 2018 hebben Akyol en Wuite voor het eerst afgesproken, bij restaurant De Landbouw. Akyol heeft jeugdvriend de projectontwikkelaar meegenomen als adviseur. Hij zal ook aanwezig zijn bij de rest van de gesprekken.

Akyol is aanvankelijk alleen geïnteresseerd in de onderste twee verdiepingen. ‘2.500 vierkante meter open ruimte. Heel geschikt voor een examenzaal, en beneden wilde ik een restaurant beginnen of een extra feestzaal voor mijn zalencentrum maken.’ Maar tijdens het gesprek komen er meer opties op tafel. Bijvoorbeeld de huur van meerdere, of zelfs alle verdiepingen.

Akyol: ‘Ik was wel geïnteresseerd, want ik ben ondernemer, maar wilde wel weten of het bestemmingsplan daar kon worden gewijzigd.’ Zo hoopte hij ruimte te maken voor short stay-woningen, onder meer voor arbeidsmigranten. ‘Daar ben ik tien jaar geleden ook al mee bezig geweest.’

Roderik Wuite vertegenwoordigt in de gesprekken niet alleen Starterspanden, maar ook het FRED. Toch kan hij niet in zijn eentje beslissen: er moet ook worden gesproken met de gemeente, zeker als er moet worden gesleuteld aan het bestemmingsplan. Wuite adviseert Akyol wel om eerst een businessplan te schrijven.

Na dit eerste gesprek komt Richard de Mos om de hoek kijken. Zoals gezegd loopt Akyol regelmatig tegen muren op bij de gemeente, dus vraagt hij zijn vriend De Mos met wie hij dan beste kan spreken. Die koppelt hem aan de juiste ambtenaar: Henk Harms, directeur Ontwikkeling en Realisatie bij de Dienst Stedelijke Ontwikkeling (DSO), een departement van Revis.

‘Ik ken De Mos alleen van televisie’

Op 11 december 2018 vindt het eerste formele gesprek plaats op het stadhuis, met aan tafel onder meer Akyol, zijn adviseur, Wuite en Harms. Hierna zullen er nog velen volgen, en op een gegeven moment komt ook de optie verkoop ter sprake.

Belangrijk hierbij is dat het prijskaartje van het pand afhankelijk is van wat er mee gaat gebeuren: krijgt het gedeeltelijk de bestemming (short stay-)woningen, wordt het gebouw gewilder op de markt en dus de prijs hoger. Ambtenaren schatten de waarde van De Schilde tijdens de gesprekken op zo’n zeven á acht miljoen euro. Niet wonderlijk dus dat vlak voor Akyol interesse toonde, er een bod van drie miljoen werd afgewezen.

Maar voor een definitieve prijs moet dus eerst worden gekeken naar het bestemmingsplan. Wat daarin mogelijk is, wordt onder meer bepaald in een adviesprocedure bij het Haags Initiatieven Team. Dat team valt ook onder de DSO en toetst bij verschillende ambtelijke afdelingen hoe kansrijk de plannen van een ondernemer zijn. Die ondernemer krijgt vervolgens een advies, en de wethouder die verantwoordelijk is voor vergunningen krijgt een verslag. Dit was destijds ook Boudewijn Revis.

Ook het plan van Akyol en zijn adviseur volgt deze procedure. Dat stellen zijzelf, maar het blijkt ook uit antwoorden van het college op schriftelijke vragen: op 10 april 2019 zijn een aantal aandachtspunten benoemd die verder moeten worden uitgewerkt.

Na 6 mei gaan de ondernemers in gesprek met diverse ambtelijke afdelingen: wonen, grondzaken, hotelbeleid en horeca. Die laatste twee vallen wel onder De Mos, maar alleen zijn ambtenaren zijn erbij betrokken. Bovendien valt de beoordeling van het businessplan nog steeds onder de DSO: het was dus aan Henk Harms om dat plan uit te werken.

Betrokkenen bij de gesprekken zeggen dan ook dat zij geen signalen hebben ontvangen van integriteitsschendingen. Wuite, eindverantwoordelijke voor de exploitatie, heeft Richard de Mos zelfs nog nooit gezien: ‘Ik ken hem alleen van televisie.’

Plopsaland

Wel is De Mos in de tussentijd geïnteresseerd geraakt in De Schilde. Dat begint in maart 2019, met een bezoek aan De Panne in België. Daar bekijkt hij met ambtenaren hoe WOII-bunkers daar zijn opengesteld en gaat hij naar attractiepark Plopsaland. Doel van dat bezoek is onderzoeken of het park ook geschikt is voor Den Haag, en of eigenaar Steve van den Kerkhof oren heeft naar het openen van een nieuw (water)park. Beide zaken blijken het geval.

In juni gaat De Mos met Van den Kerkhof op stap in Den Haag om mogelijke locaties te bekijken. Op ambtelijk advies wordt er gekeken bij onder meer het ADO-stadion, op Scheveningen en bij De Uithof. Van den Kerkhof werd vooral enthousiast bij die laatste locatie. ‘Hij zei: “Allez, meneer De Mos, ik wil hier”.’

Ook De Mos heeft een voorkeur voor deze plek: hij wil het toerisme spreiden over Den Haag zodat iedereen meeprofiteert. In dit geval zou dat het economisch zwakkere Zuidwest zijn, wat De Mos eveneens goed uitkomt: hij is als wethouder ook verantwoordelijk voor dit stadsdeel.

De Mos ontkent dat Uithof-eigenaar en partijdonateur Eugène de la Croix hierbij van invloed was: ‘De locatie is bezocht op ambtelijk advies.’ Overigens wordt er anno 2020 door ambtenaren nog steeds nagedacht over een attractiepark op deze locatie.

Alleen: voor er een attractie kan landen, moet er ruimte worden vrijgemaakt zonder het omliggende natuurgebied aan te tasten. Dat kan volgens De Mos op twee manieren: door de volkstuinen aan de Jaap Edenweg te verplaatsen, of door een andere plek te zoeken voor het ‘polenhotel’ aan de Lozerlaan. Dat eerste is geen optie voor De Mos: ‘Mijn achterban zit in die tuinen. Dus moest ik op zoek naar een manier om de arbeidsmigranten te verplaatsen.

Grondzaken en huisvesting van arbeidsmigranten behoren alleen niet toe aan De Mos, maar aan Revis. En die kampt al met een tekort aan short stay-woningen: ‘Ik wist dat als ik Revis zou vertellen dat ze daar weg moesten, dat hij zou zeggen: “Waar moet ik ze dan laten?” Dus wilde ik het probleem oplossen voor het ontstond, door alvast een andere plek voor te dragen.’

Eén plus één is twee

Op dat moment komen er dus een aantal dingen samen: De Mos weet van Akyol – ‘we praten weleens met elkaar’ – dat hij nadenkt over het vestigen van arbeidsmigranten in De Schilde. Dat staat ook al in het businessplan dat Akyol begin 2019 schreef.

De Mos zegt ook dat hij er door de interesse van Akyol op is gewezen dat De Schilde verlies laat, en dat dit geld van zijn begroting gaat (‘daar ben ik niet zo van, verlies betalen met belastinggeld’). Tel daarbij op dat er plek nodig is voor arbeidsmigranten en ‘één plus één is twee’, aldus De Mos.

De Mos geeft dus toe dat hij wilde schuiven met arbeidsmigranten om grond vrij te spelen en dat dit niet binnen zijn portefeuille viel. Maar hij opereerde ook niet op eigen houtje: ‘Ik heb continu de topambtenaren van DSO meegenomen in dit proces.’ Ook had hij regelmatig overleg met Revis over zaken die elkaars portefeuille raakten: ‘We zijn allebei haantjes dus we botsten vaak. Daarom probeerden we dit soort dingen aan de voorkant glad te strijken.’ Bij deze ‘combi-stafs’ zaten ambtenaren van beide wethouders.

Uit gemeentelijke documenten blijkt dan ook dat Revis in september 2019 vanuit zijn eigen ambtelijke top is gevraagd om medewerking te verlenen aan het nieuwe ‘planologische voorstel’ voor De Schilde. Het college bevestigt dit in een antwoord op schriftelijke vragen, waarin ook wordt geschreven dat Revis op de hoogte was van de ontwikkelingen rond Plopsa. Actief was hij er nog niet bij betrokken: het was immers nog niet zeker dat de plannen voor De Schilde überhaupt door zouden gaan.

Boudewijn Revis laat in reactie dat hij als oud-wethouder niet over zijn graf wil regeren en onthoudt zich van commentaar. Op de vraag waarom hij niet verklaarde nooit een misstand te hebben waargenomen, antwoordt hij wel dat hij niet precies weet wat er onderdeel is van het onderzoek – en dat ook dus niet kan becommentariëren.

Koehandel

Om vaart te zetten achter de plannen voor Plopsa – ‘ik wilde binnen mijn ambtstermijn scoren met een attractiepark’ – stapt Richard de Mos eind juni 2019 naar Liesbeth van Tongeren: hij wil ook de inhoudelijke verantwoordelijkheid voor De Schilde. Volgens NRC en Den Haag Centraal zou De Mos hierbij Van Tongeren onder druk hebben gezet, maar er lijkt eerder sprake te zijn geweest van gewone politieke onderhandelingen.

Uit documenten wordt namelijk duidelijk dat Van Tongeren geen waarde hechtte aan het gebouw De Schilde an sich, en dat zij het kon missen als er elders plek zou komen voor duurzame startups. Zo zijn er meer dingen geruild: De Mos kreeg behalve De Schilde bijvoorbeeld ook steun bij zijn plannen voor de Leyweg en het Escher Museum, plus er kwam een uitzonderingspositie voor brommertochten als Kâhwe Klâhwe in de nieuwe milieuzones.

Van Tongeren kreeg op haar beurt steun bij een initiatiefvoorstel voor meer bomen en De Mos z’n stem voor haar kadernota Duurzaamheid – iets wat doorgaans niet zo in het straatje van zijn partij ligt. Verder werd afgesproken dat de nog zittende ondernemers in De Schilde, konden blijven, tegen een relatief voordelige huur. Uit documenten blijkt dat ook hierbij diverse bestuursadviseurs en topambtenaren betrokken waren.Van Tongeren wil desgevraagd nergens op ingaan.

Op 16 juli 2019 wordt tijdens een collegevergadering besloten tot de overdracht van De Schilde naar de portefeuille van De Mos. Die is niet bij deze vergadering vanwege het overlijden van zijn moeder, maar als er bezwaren waren geweest tegen dit voorstel was het besluit volgens hem uitgesteld. Ook de verklaring van een andere bron in het college suggereert dat het voorstel zonder al te veel discussie is aangenomen.

Vanaf dit moment is De Mos officieel verantwoordelijk voor De Schilde, maar veel plezier zal hij er niet van hebben. Voordat hij iets van zijn plannen ten uitvoering kan brengen, staat de rijksrecherche op de stoep. Twee weken later dient hij zijn ontslag in.

De gesprekken over De Schilde zijn dan al gestopt. Op 2 oktober 2019, een dag na de inval, laten Akyol en zijn adviseur weten dat zij hun initiatief terugtrekken. En als zij er nu op terugkijken, denken zij dat het niet tot een verkoop was gekomen.

Omdat de uiteindelijke bestemming nog niet duidelijk was, kon het gebouw nog niet getaxeerd worden, maar het bedrag van zeven á acht miljoen euro dat eerder werd genoemd, was volgens hen te veel geweest. Akyols adviseur is bovendien projectontwikkelaar, geen belegger. ‘Ik had waarschijnlijk hooguit wat verdiepingen gehuurd’, zegt Akyol.

Was het er allemaal wél van gekomen, en waren de arbeidsmigranten van De Uithof naar De Schilde verhuisd, dan had De Mos zijn donateurs daar alsnog niet mee bevoordeeld, zegt hij: ‘Zij waren al in gesprek over dat pand.’ Bovendien, zegt Akyol: ‘Ik was al bezig met een andere partij om daar migranten te vestigen. Ik had Richard best willen helpen, maar dan had er wel een marktconforme prijs betaald moeten worden. Die prijs bepaalde namelijk ook wat ik voor het pand zou betalen.’

Volgens Roderik Wuite had De Schilde ook nooit voor een voordelige prijs verkocht of verhuurd kunnen worden, zelfs al had Richard de Mos of een willekeurige andere bestuurder dat gewild: ‘De gemeente is niet de enige aandeelhouder. Het FRED had nooit toegestaan dat De Schilde er voor een lagere prijs was uitgegaan.’ Wuite onderstreept dan ook dat volgens hem alles netjes is verlopen.

Geen seconde verhoord

Zo blijft het de vraag waarom de rijksrecherche is aangeslagen op het Schilde-dossier. Richard de Mos zegt dat hij van de rijksrecherche een dik dossier heeft ontvangen over De Schilde, maar dat hij er nooit over is verhoord: ‘Geen seconde!’

Ook is het gissen waarom er, in het geval dat er wel iets mis zou zijn gegaan, geen ambtenaar of wethouder aan de bel heeft getrokken. De Mos heeft er in ieder geval geen spijt van dat hij zich op hetzelfde terrein als zijn donateurs heeft begeven. ‘Het spijt me alleen voor de stad, en vooral voor Zuidwest. Er mist nu én een mooie A-attractie en Moerwijk mist een hernieuwde Schilde, waar buiten arbeidsmigranten ook een supermarkt, horeca en een rooftopbar zouden komen.’

Volgens de Mos zijn er messen in zijn rug gestoken. ‘Ik heb continu ambtenaren en collega’s betrokken en nooit heeft er iemand gezegd: “Richard, is het wel in de haak met die Akyol?” Ze vonden het allemaal een mooi plan. En dan achteraf komen er allemaal geruchten vanuit het stadhuis, alsof mijn politieke opponenten een trap na willen geven.’

Minder zwart-wit

Het Openbaar Ministerie (OM) wil niet reageren op vragen of De Schilde nog deel uitmaakt van het onderzoek. Mocht dat niet meer het geval zijn, is dat overigens geen bewijs dat Richard de Mos of andere verdachten nooit een letter van de wet hebben overtreden.

Maar dat het ambtelijke proces rond De Schilde juist is verlopen, is wel een verdere bevestiging dat de feiten in het onderzoek minder zwart-wit zijn dan ze tot dusver vaak zijn voorgesteld. Zo werden afgelopen zomer ook de nachtvergunningen voor Opera opnieuw toegekend na een bezwaarprocedure en heeft de gemeente al meerdere malen gesteld dat er tijdens de toekenningsprocedure voor deze vergunningen niks raars is gebeurd.

Of er stafbare feiten zijn gepleegd, en welke dit dan zijn, zal dus nog moeten blijken. Justitie verdenkt onder andere De Mos en voormalig collegawethouder Rachid Guernaoui van deelneming aan criminele organisaties met enkele vastgoed- en horecaondernemers, schending van hun ambtsgeheim, meineed en corruptie.

Het OM hoopt eind februari het complete dossier rond te hebben, waarna een tenlastelegging volgt en de eventueel overgebleven gedachten zich kunnen voorbereiden op een strafzaak. Deze dient naar verwachting aan het einde van het nieuwe jaar.

Verantwoording

Dit verhaal is tot stand gekomen via gesprekken met betrokkenen en inzage in gemeentelijke documenten. Alle opgeschreven feiten en uitspraken zijn gecontroleerd bij verschillende bronnen, waarvan een aantal anoniem wenst te blijven. De namen van deze personen zijn bekend bij de redactie. De verdachten hebben er geen bezwaar tegen dat zij bij hun volledige naam worden genoemd.

RECONSTRUCTIE: Hoe politieke koehandel leidde tot verdachtmakingen rond Richard de Mos

OmroepWest 20.12.2020 Het corruptieonderzoek naar Hart voor Den Haag/Groep de Mos richt zich onder meer op een voorgenomen vastgoeddeal rond de voormalige Philipsfabriek De Schilde. Maar onderzoek van Den Haag FM en Omroep West roept de vraag op of er wel misstanden hebben plaatsgevonden. Collega-wethouders van Richard de Mos waren op de hoogte en ambtenaren betrokken. ‘De Schilde had er nooit voor een lagere prijs uit kunnen gaan.’

Als het verkeer mee zit, is het zo’n tien minuten rijden van het huis van Atilla Akyol naar het zalencentrum dat hij runt. Vanuit de Reinkenstraat via het Regentessenkwartier naar de Troelstrakade, en vervolgens linksaf de Fruitweg op. Nog voor de Viaductweg ligt Opera dan aan zijn rechterhand, maar eerst passeert hij een gebouw dat in 2016 kan rekenen op internationale belangstelling: De Schilde.

Redenen voor deze aandacht zijn 1.200 vierkante meter aan kassen op het dak en een tiliapiakwekerij op de verdieping eronder, als onderdeel van de pas geopende, grootste stadsboerderij van Europa. De manier van telen en kweken wordt bestempeld als revolutionair. Media als The Guardian en National Geographic komen langs, allen met de vraag: ‘Is dit de toekomst?’

De viskwekerij in De Schilde | Foto: Omroep West

Nee, blijkt het antwoord. In twee jaar lukt het Urban Farmers, het bedrijf achter het project, niet om de boel financieel op orde te krijgen en in juli 2018 wordt het faillissement uitgesproken. Daarmee komt een einde aan deze poging tot stadslandbouw, maar niet aan de publiciteit voor De Schilde.

Dit verhaal is tot stand gekomen via gesprekken met betrokkenen en inzage in gemeentelijke documenten. Alle opgeschreven feiten en uitspraken zijn gecontroleerd bij verschillende bronnen, waarvan een aantal anoniem wenst te blijven. De namen van deze personen zijn bekend bij de redactie. De verdachten hebben er geen bezwaar tegen dat zij bij hun volledige naam worden genoemd. Tips? Mailen kan naar sjors.hofstede@omroepwest.nl.

Inval op het stadhuis

Want op 1 oktober 2019 schudt de rijksrecherche Den Haag op, met invallen op het stadhuis en bij twee wethouders, een raadslid en een horecaondernemer thuis: Groep de Mos/Hart voor Den Haag-wethouders Richard de Mos en Rachid Guernaoui worden verdacht van corruptie, omkoping en schending van het ambtsgeheim. Ook Atilla Akyol, zijn broer Erdinç en diens partner, raadslid Nino Davituliani, zijn verdachten.

Vingers op het stadhuis wijzen dan vooral naar recent uitgegeven nachtvergunningen, voor onder meer zalencentrum Opera. De vergunningen zijn al veelbesproken omdat ze op verzoek van Groep de Mos zijn opgenomen in het coalitieakkoord en Opera die partij sponsort; Atilla Akyol was in maart 2018 ook verkiesbaar als lijstduwer.

Een maand later blijkt dat het onderzoek meer omvat dan vergunningen, als NRC en Den Haag Centraal schrijven dat de rijksrecherche zich ook richt op een voorgenomen vastgoeddeal rond De Schilde. De Mos zou zich – zonder medeweten van zijn verantwoordelijke collega-wethouders – hebben bemoeid met de bestemming van het gebouw, om zo een aantal van zijn partijfinanciers te bevoordelen.

Zijn plan volgens deze media: De Schilde in handen laten komen van zijn ‘vastgoedvrienden’ en het onderkomen voor arbeidsmigranten aan de Lozerlaan verplaatsen naar dit pand. Daar zou dan weer ruimte komen voor een attractiepark, waar De Mos als wethouder economie en toerisme mooi mee kon pronken. Het park zou bovendien in de buurt van recreatiecentrum De Uithof, een onderneming van een andere partijdonateur – Eugène de la Croix staan.

De Schilde | Foto: Omroep West

Justitie wil in de publicaties niets bevestigen, maar stelt in juli 2020 wel dat er sprake was van een ‘criminele organisatie’ rond vastgoed – en breidt het aantal verdenkingen uit met twee projectontwikkelaars, die ook doneerden aan Groep de Mos. Een van hen is Michel Zaadhof, een jeugdvriend van Akyol. De ander is Edwin Jansen, voormalig Idols-jurylid en ex-echtgenoot en -manager van zangeres Anouk.

Maar hoe concreet zijn de integriteitsschendingen bij de voorgenomen overname? Richard de Mos zegt dat hij inderdaad arbeidsmigranten wilde vestigen in De Schilde, om zo ruimte te maken voor een attractiepark.

Maar uit gesprekken met betrokkenen en inzage in gemeentelijke documenten, blijkt dat De Mos de bevriende ondernemers niet introduceerde bij de exploitant, dat De Mos zich niet heeft bemoeid met onderhandelingen over het gebouw en bovendien: dat andere verantwoordelijke wethouders op de hoogte waren van de plannen die hij met De Schilde had. Kortom: dat Richard de Mos níet buiten zijn portefeuille rommelde.

Ruimte voor examens

Terug naar de zomer van 2018, na het faillissement van Urban Farmers. Atilla Akyol, die sinds 2003 onderneemt met Opera, moet dan al talloze keren voorbij De Schilde zijn gereden. Zo is hem al eerder opgevallen dat de begane grond en de eerste verdieping, die geen onderdeel uitmaakten van Urban Farmers, leegstaan en te huur zijn. ‘Ik was op dat moment op zoek naar extra ruimte voor de Universiteit Leiden. Dat is een grote klant van mij, omdat zij examens afnemen in mijn zalen. Zij groeiden heel erg in Den Haag en hadden meer plekken nodig. Ik probeerde dat voor hen te regelen.’

Akyol neemt contact op met de makelaar, maar krijgt nul op rekest: Urban Farmers is net failliet gegaan en verhuur is even niet mogelijk. ‘Daar hield het toen op voor mij want ik wist niet met wie ik verder moest praten.’

Tot Akyol wordt benaderd door Eugène de la Croix. Die is gevraagd door de exploitant van De Schilde of hij nog geïnteresseerden kent. Zo hoort Akyol bij wie hij wél terecht kan.

Dat is bij Roderik Wuite. Hij is directeur bij Starterspanden BV/CV, het gemeentelijke bedrijf dat invulling moet geven aan De Schilde. Starterspanden bezit ook 2 procent van de aandelen in het gebouw. 49 procent is in handen van het Fonds Ruimte en Economie Den Haag (FRED), de overige 49 procent is bezit van de gemeente. Het pand is dus maar voor een deel gemeentelijk bezit.

Die aandeelhouders hebben in het verleden al veel geld in De Schilde gestopt, en dat wordt niet minder nu het pand leegstaat. De gemeente ziet nog steeds het liefst dat het gebouw wordt gebruikt als broedplaats voor duurzaamheids-startups, vooral met betrekking tot voedsel. Maar omdat er vanuit die hoek weinig bedrijven zich aanbieden, is Wuite bereid verder te kijken.

Foto: Omroep West

‘Het idee was misschien anders, maar als je thuis geen inkomsten meer hebt, ga je ook naar andere oplossingen kijken om je portemonnee te vullen’, aldus Wuite. Daarom heeft hij een balletje opgeworpen bij De la Croix, met wie hij namens het FRED eerder heeft samengewerkt bij de aanleg van zonnepanelen bij De Uithof. ‘Ik heb hem gevraagd of hij toevallig een geïnteresseerde ondernemer kende.’

Het was dus niet Richard de Mos die Atilla Akyol in contact bracht met de exploiterende partij. Wel zegt De Mos dat hij Akyol – ‘een goede vriend, we drinken regelmatig samen een biertje en gaan naar de sauna’ – heeft verteld bij wie hij het beste kan aankloppen op het stadhuis als hij iets wil met De Schilde. ‘Als je niet bekend bent met de gemeente is het onmogelijk om daar iemand te spreken te krijgen over een idee’, zegt Akyol er zelf over.

Was De Mos zelf naar Akyol toegestapt, had hij wel buiten zijn portefeuille gehandeld. Vanwege het duurzame oogmerk valt De Schilde op dat moment onder de inhoudelijke verantwoordelijkheid van Liesbeth van Tongeren (GroenLinks), wethouder duurzaamheid en energietransitie.

De Mos is wel verantwoordelijk voor het verlies, aangezien bedrijfsruimtes onder zijn begroting vallen. Gesprekken over huur of koop lopen echter via geen van beiden, maar via de Dienst Stedelijke Ontwikkeling. Die valt dan onder – de inmiddels naar Staatsbosbeheer vertrokken – wethouder Boudewijn Revis (VVD).

Broodje in Wassenaar

Maar voor het eerste gesprek op het stadhuis wordt er nog een broodje gegeten in Wassenaar: op 19 september 2018 hebben Akyol en Wuite voor het eerst afgesproken, bij restaurant De Landbouw. Akyol heeft jeugdvriend de projectontwikkelaar meegenomen als adviseur. Hij zal ook aanwezig zijn bij de rest van de gesprekken.

Akyol is aanvankelijk alleen geïnteresseerd in de onderste twee verdiepingen. ‘2.500 vierkante meter open ruimte. Heel geschikt voor een examenzaal, en beneden wilde ik een restaurant beginnen of een extra feestzaal voor mijn zalencentrum maken.’ Maar tijdens het gesprek komen er meer opties op tafel. Bijvoorbeeld de huur van meerdere, of zelfs alle verdiepingen.

Akyol: ‘Ik was wel geïnteresseerd, want ik ben ondernemer, maar wilde wel weten of het bestemmingsplan daar kon worden gewijzigd.’ Zo hoopte hij ruimte te maken voor short stay-woningen, onder meer voor arbeidsmigranten. ‘Daar ben ik tien jaar geleden ook al mee bezig geweest.’

Roderik Wuite vertegenwoordigt in de gesprekken niet alleen Starterspanden, maar ook het FRED. Toch kan hij niet in zijn eentje beslissen: er moet ook worden gesproken met de gemeente, zeker als er moet worden gesleuteld aan het bestemmingsplan. Wuite adviseert Akyol wel om eerst een businessplan te schrijven.

Na dit eerste gesprek komt Richard de Mos om de hoek kijken. Zoals gezegd loopt Akyol regelmatig tegen muren op bij de gemeente, dus vraagt hij zijn vriend De Mos met wie hij dan beste kan spreken. Die koppelt hem aan de juiste ambtenaar: Henk Harms, directeur Ontwikkeling en Realisatie bij de Dienst Stedelijke Ontwikkeling (DSO), een departement van Revis.

‘Ik ken De Mos alleen van televisie’

Op 11 december 2018 vindt het eerste formele gesprek plaats op het stadhuis, met aan tafel onder meer Akyol, zijn adviseur, Wuite en Harms. Hierna zullen er nog velen volgen, en op een gegeven moment komt ook de optie verkoop ter sprake.

Belangrijk hierbij is dat het prijskaartje van het pand afhankelijk is van wat er mee gaat gebeuren: krijgt het gedeeltelijk de bestemming (short stay-)woningen, wordt het gebouw gewilder op de markt en dus de prijs hoger. Ambtenaren schatten de waarde van De Schilde tijdens de gesprekken op zo’n zeven á acht miljoen euro. Niet verwonderlijk dus dat vlak voor Akyol interesse toonde, er een bod van drie miljoen werd afgewezen.

Maar voor een definitieve prijs moet dus eerst worden gekeken naar het bestemmingsplan. Wat daarin mogelijk is, wordt onder meer bepaald in een adviesprocedure bij het Haags Initiatieven Team. Dat team valt ook onder de DSO en toetst bij verschillende ambtelijke afdelingen hoe kansrijk de plannen van een ondernemer zijn. Die ondernemer krijgt vervolgens een advies, en de wethouder die verantwoordelijk is voor vergunningen krijgt een verslag. Dit was destijds ook Boudewijn Revis.

Ook het plan van Akyol en zijn adviseur volgt deze procedure. Dat stellen zijzelf, maar het blijkt ook uit antwoorden van het college op schriftelijke vragen: op 10 april 2019 zijn een aantal aandachtspunten benoemd die verder moeten worden uitgewerkt.

Na 6 mei gaan de ondernemers in gesprek met diverse ambtelijke afdelingen: wonen, grondzaken, hotelbeleid en horeca. Die laatste twee vallen wel onder De Mos, maar alleen zijn ambtenaren zijn erbij betrokken. Bovendien valt de beoordeling van het businessplan nog steeds onder de DSO: het was dus aan Henk Harms om dat plan uit te werken.

Betrokkenen bij de gesprekken zeggen dan ook dat zij geen signalen hebben ontvangen van integriteitsschendingen. Wuite, eindverantwoordelijke voor de exploitatie, heeft Richard de Mos zelfs nog nooit gezien: ‘Ik ken hem alleen van televisie.’

Plopsaland

Wel is De Mos in de tussentijd geïnteresseerd geraakt in De Schilde. Dat begint in maart 2019, met een bezoek aan De Panne in België. Daar bekijkt hij met ambtenaren hoe WOII-bunkers zijn opengesteld en gaat hij naar attractiepark Plopsaland. Doel van dat bezoek is onderzoeken of het park ook geschikt is voor Den Haag, en of eigenaar Steve van den Kerkhof oren heeft naar het openen van een nieuw (water)park. Beide zaken blijken het geval.

In juni gaat De Mos met Van den Kerkhof op stap in Den Haag om mogelijke locaties te bekijken. Op ambtelijk advies wordt er gekeken bij onder meer het ADO-stadion, op Scheveningen en bij De Uithof. Van den Kerkhof werd vooral enthousiast bij die laatste locatie. ‘Hij zei: “Allez, meneer De Mos, ik wil hier”.’

Ook De Mos heeft een voorkeur voor deze plek: hij wil het toerisme spreiden over Den Haag zodat iedereen meeprofiteert. In dit geval zou dat het economisch zwakkere Zuidwest zijn, wat De Mos eveneens goed uitkomt: hij is als wethouder ook verantwoordelijk voor dit stadsdeel.

De Mos ontkent dat Uithof-eigenaar en partijdonateur Eugène de la Croix hierbij van invloed was: ‘De locatie is bezocht op ambtelijk advies.’ Overigens wordt er anno 2020 door ambtenaren nog steeds nagedacht over een attractiepark op deze locatie.

Alleen: voor er een attractie kan landen, moet er ruimte worden vrijgemaakt zonder het omliggende natuurgebied aan te tasten. Dat kan volgens De Mos op twee manieren: door de volkstuinen aan de Jaap Edenweg te verplaatsen, of door een andere plek te zoeken voor het ‘polenhotel’ aan de Lozerlaan. Dat eerste is geen optie voor De Mos: ‘Mijn achterban zit in die tuinen. Dus moest ik op zoek naar een manier om de arbeidsmigranten te verplaatsen.

Grondzaken en huisvesting van arbeidsmigranten behoren alleen niet toe aan De Mos, maar aan Revis. En die kampt al met een tekort aan short stay-woningen: ‘Ik wist dat als ik Revis zou vertellen dat ze daar weg moesten, dat hij zou zeggen: “Waar moet ik ze dan laten?” Dus wilde ik het probleem oplossen voor het ontstond, door alvast een andere plek voor te dragen.’

Eén plus één is twee

Op dat moment komen er dus een aantal dingen samen: De Mos weet van Akyol – ‘we praten weleens met elkaar’ – dat hij nadenkt over het vestigen van arbeidsmigranten in De Schilde. Dat staat ook al in het businessplan dat Akyol begin 2019 schreef.

De Mos zegt ook dat hij er door de interesse van Akyol op is gewezen dat De Schilde verlies laat, en dat dit geld van zijn begroting gaat (‘daar ben ik niet zo van, verlies betalen met belastinggeld’). Tel daarbij op dat er plek een nodig is voor arbeidsmigranten en ‘één plus één is twee’, aldus De Mos.

De Mos geeft toe dat hij wilde schuiven met arbeidsmigranten om grond vrij te spelen en dat dit niet binnen zijn portefeuille viel. Maar hij opereerde niet op eigen houtje: ‘Ik heb continu de topambtenaren van DSO meegenomen in dit proces.’ Ook had hij regelmatig overleg met Revis over zaken die elkaars portefeuille raakten: ‘We zijn allebei haantjes dus we botsten vaak. Daarom probeerden we dit soort dingen aan de voorkant glad te strijken.’ Bij deze ‘combi-stafs’ zaten ambtenaren van beide wethouders.

Uit gemeentelijke documenten blijkt dan ook dat Revis in september 2019 vanuit zijn eigen ambtelijke top is gevraagd om medewerking te verlenen aan het nieuwe ‘planologische voorstel’ voor De Schilde. Het college bevestigt dit in een antwoord op schriftelijke vragen, waarin ook wordt geschreven dat Revis op de hoogte was van de ontwikkelingen rond Plopsa. Actief was hij er nog niet bij betrokken: het was immers nog niet zeker dat de plannen voor De Schilde überhaupt door zouden gaan.

Boudewijn Revis laat in een reactie weten dat hij als oud-wethouder niet over zijn graf wil regeren en onthoudt zich van commentaar. Op de vraag waarom hij niet verklaarde nooit een misstand te hebben waargenomen, antwoordt hij wel dat hij niet precies weet wat er onderdeel is van het onderzoek – en dat dus ook niet kan becommentariëren.

Koehandel

Om vaart te zetten achter de plannen voor Plopsa – ‘ik wilde binnen mijn ambtstermijn scoren met een attractiepark’ – stapt Richard de Mos eind juni 2019 naar Liesbeth van Tongeren: hij wil ook de inhoudelijke verantwoordelijkheid voor De Schilde. Volgens NRC en Den Haag Centraal zou De Mos hierbij Van Tongeren onder druk hebben gezet, maar er lijkt eerder sprake te zijn geweest van gewone politieke onderhandelingen.

Uit documenten wordt namelijk duidelijk dat Van Tongeren geen waarde hechtte aan het gebouw De Schilde an sich, en dat zij het kon missen als er elders plek zou komen voor duurzame startups. Zo zijn er meer dingen geruild: De Mos kreeg behalve De Schilde bijvoorbeeld ook steun bij zijn plannen voor de Leyweg en het Escher Museum, plus er kwam een uitzonderingspositie voor brommertochten als Kâhwe Klâhwe in de nieuwe milieuzones.

Van Tongeren kreeg op haar beurt steun bij een initiatiefvoorstel voor meer bomen en De Mos z’n stem voor haar kadernota Duurzaamheid – iets wat doorgaans niet zo in het straatje van zijn partij ligt. Verder werd afgesproken dat de nog zittende ondernemers in De Schilde konden blijven, tegen een relatief voordelige huur. Uit documenten blijkt dat ook hierbij diverse bestuursadviseurs en topambtenaren betrokken waren. Van Tongeren wil desgevraagd nergens op ingaan.

Op 16 juli 2019 wordt tijdens een collegevergadering besloten tot de overdracht van De Schilde naar de portefeuille van De Mos. Die is niet bij deze vergadering vanwege het overlijden van zijn moeder, maar als er bezwaren waren geweest tegen dit voorstel was het besluit volgens hem uitgesteld. Ook de verklaring van een andere bron in het college suggereert dat het voorstel zonder al te veel discussie is aangenomen.

Vanaf dit moment is De Mos officieel verantwoordelijk voor De Schilde, maar veel plezier zal hij er niet van hebben. Voordat hij iets van zijn plannen ten uitvoering kan brengen, staat de rijksrecherche op de stoep. Twee weken later dient hij zijn ontslag in.

De gesprekken over De Schilde zijn dan al gestopt. Op 2 oktober 2019, een dag na de inval, laten Akyol en zijn adviseur weten dat zij hun initiatief terugtrekken. En als zij er nu op terugkijken, denken zij dat het niet tot een verkoop was gekomen. Omdat de uiteindelijke bestemming nog niet duidelijk was, kon het gebouw nog niet getaxeerd worden, maar het bedrag van zeven á acht miljoen euro dat eerder werd genoemd, was volgens hen te veel geweest. Akyols adviseur is bovendien projectontwikkelaar, geen belegger. ‘Ik had waarschijnlijk hooguit wat verdiepingen gehuurd’, zegt Akyol.

Was het er allemaal wél van gekomen, en waren de arbeidsmigranten van De Uithof naar De Schilde verhuisd, dan had De Mos zijn donateurs daar alsnog niet mee bevoordeeld, zegt hij: ‘Zij waren al in gesprek over dat pand.’ Bovendien, zegt Akyol: ‘Ik was al bezig met een andere partij om daar migranten te vestigen. Ik had Richard best willen helpen, maar dan had er wel een marktconforme prijs betaald moeten worden. Die prijs bepaalde namelijk ook wat ik voor het pand zou betalen.’

Volgens Roderik Wuite had De Schilde ook nooit voor een voordelige prijs verkocht of verhuurd kunnen worden, zelfs al had Richard de Mos of een willekeurige andere bestuurder dat gewild: ‘De gemeente is niet de enige aandeelhouder. Het FRED had nooit toegestaan dat De Schilde er voor een lagere prijs was uitgegaan.’ Wuite onderstreept dan ook dat volgens hem alles netjes is verlopen.

Geen seconde verhoord

Zo blijft het de vraag waarom de rijksrecherche is aangeslagen op het Schilde-dossier. Richard de Mos zegt dat hij van de rijksrecherche een dik dossier heeft ontvangen over De Schilde, maar dat hij er nooit over is verhoord: ‘Geen seconde!’

Ook is het gissen waarom er, in het geval dat er wel iets mis zou zijn gegaan, geen ambtenaar of wethouder aan de bel heeft getrokken. De Mos heeft er in ieder geval geen spijt van dat hij zich op hetzelfde terrein als zijn donateurs heeft begeven. ‘Het spijt me alleen voor de stad, en vooral voor Zuidwest. Er mist nu én een mooie A-attractie en Moerwijk mist een hernieuwde Schilde, waar buiten arbeidsmigranten ook een supermarkt, horeca en een rooftopbar zouden komen.’

Volgens De Mos zijn er messen in zijn rug gestoken. ‘Ik heb continu ambtenaren en collega’s erbij betrokken en nooit heeft er iemand gezegd: “Richard, is het wel in de haak met die Akyol?” Ze vonden het allemaal een mooi plan. En dan achteraf komen er allemaal geruchten vanuit het stadhuis, alsof mijn politieke opponenten een trap na willen geven.’

Minder zwart-wit

Het Openbaar Ministerie (OM) wil niet reageren op vragen of De Schilde nog deel uitmaakt van het onderzoek. Mocht dat niet meer het geval zijn, is dat overigens geen bewijs dat Richard de Mos of andere verdachten nooit een letter van de wet hebben overtreden.

Maar dat het ambtelijke proces rond De Schilde juist is verlopen, is wel een verdere bevestiging dat de feiten in het onderzoek minder zwart-wit zijn dan ze tot dusver vaak zijn voorgesteld. Zo werden afgelopen zomer ook de nachtvergunningen voor Opera opnieuw toegekend na een bezwaarprocedure en heeft de gemeente al meerdere malen gesteld dat er tijdens de toekenningsprocedure voor deze vergunningen niks raars is gebeurd.

Of er stafbare feiten zijn gepleegd, en welke dit dan zijn, zal dus nog moeten blijken. Justitie verdenkt onder andere De Mos en voormalig collegawethouder Rachid Guernaoui van deelneming aan criminele organisaties met enkele vastgoed- en horecaondernemers, schending van hun ambtsgeheim, meineed en corruptie.

Het OM hoopt eind februari het complete dossier rond te hebben, waarna een tenlastelegging volgt en de eventueel overgebleven gedachten zich kunnen voorbereiden op een strafzaak. Deze dient naar verwachting aan het einde van het nieuwe jaar.

Meer over dit onderwerp: DEN HAAG RICHARD DE MOS ATILLA AKYOL HAAGSE CORRUPTIEZAAK

Den Haag de Klos met Groep de Mos ??!! – de nasleep deel 3

AD 22.01.2010

Het gedonder ging verder !!

De corruptie-affaire in het Haagse stadhuis draait behalve over nachtvergunningen ook om gesjoemel met gemeentegeld. Volgens justitie regelde Rachid Guernaoui, een van de twee Groep de Mos-wethouders, een subsidie waar een bevriend zalencentrum profijt van had. Betrokkenen ontkennen.

AD 22.01.2020

Dat blijkt uit stukken van het OM die deze krant heeft ingezien. De Haagse Groep de Mos-wethouders Rachid Guernaoui en Richard de Mos moesten in oktober opstappen nadat de rijksrecherche invallen had gedaan op het stadhuis en thuis in het kader van een groot corruptie-onderzoek. Dat onderzoek richt zich onder meer op het tegen betaling verstrekken van nachtvergunningen aan het bevriende zalencentrum Opera, zo was al bekend.

Turkse vereniging

Maar bij Guernaoui speelt iets anders, blijkt nu: justitie verdenkt de voormalige D66’er ervan een subsidie voor een Turkse vereniging geregeld te hebben, terwijl een flink deel van dat gemeentegeld weer ten goede kwam van hetzelfde zalencentrum, gerund door de broers A., intimi en donateurs van Groep de Mos.

Telefoontaps

Volgens twee telefoontapverslagen in het voorjaar van 2019 belooft Guernaoui aan Erding A., salesmanager van Opera, dat er negenduizend euro integratiesubsidie overgemaakt zal worden aan de Turkse club. De voorzitter van die vereniging had zich bij A. beklaagd over getreuzel: ,,Ik dacht dat wij daar onze man hadden?’’

Erding trekt aan de bel bij de wethouder, Guernaoui zegt dan volgens het tapverslag: ,,Maandag ga ik zeggen dat ze negenduizend krijgen voor Newroz-viering (Perzisch Nieuwjaar, red.)” Ruim 6.000 euro bedraagt de zaalhuur, dat geld komt weer rechtstreeks ten goede van de Opera.

De banden tussen het zalencentrum en de partij zijn innig: uitbater Atilla A.eerder nog verdachte in een witwasonderzoek– stond op de kieslijst, de partner van broer Erding is Nino Davituliani, raadslid van Groep de Mos. Guernaoui, De Mos, Davituliani en de broers zijn alle vijf verdachte.

  Rachid Guernaoui – Wikipedia

Rachid Guernaoui (@RachidG) · Twitter

Vandaag geef ik inzage in het dossier van het OM en een interview waaruit blijkt dat de verdenking onterecht is. pic.twitter.com/4w66CoR…  Twitter

Meer voor rachid guernaoui

zie ook: Bijlage 1 sv Horecavergunningen

zie ook: Bijlage 2 bij sv Horecavergunningen

zie ook: Den Haag de Klos met Groep de Mos ??!! – de nasleep deel 2

Zie ook: Den Haag de klos met Groep de Mos ??!! – de nasleep deel 1

Zie ook: Den Haag de klos met Groep de Mos ??!!

Zie ook: Groep de Mos en het Haagse bonnetjesschandaal

Zie ook: Vriendjespolitiek in de Haagse Coalitie ??

Zie ook: Verplicht de Integriteitstoets voor Wethouders

Zie ook: Het Haagse corruptie-meldpunt versus integriteit bestuurders

Remkes hoopt dat corruptieonderzoek ‘zo snel mogelijk wordt afgerond’

OmroepWest 25.01.2020 Waarnemend burgemeester Johan Remkes van Den Haag hoopt dat het corruptieonderzoek van het Openbaar Ministerie naar de twee ex-wethouders ‘zo snel mogelijk wordt afgerond’. Die oproep deed de burgemeester zaterdag in het politieke radioprogramma Spuigasten bij mediapartner Den Haag FM.

De Haagse ex-wethouders Richard de Mos en Rachid Guernaoui, beiden van Hart voor Den Haag/Groep de Mos, worden verdacht van corruptie, omkoping en schending van het ambstgeheim. Op dinsdag 1 oktober viel de Rijksrecherche daarom de woningen en werkkamers van de politici binnen. Maar het OM heeft tot nu toe niets over de zaak naar buiten gebracht. De twee politici ontkennen de beschuldigingen.

‘Ik hoop dat het onderzoek niet eindeloos duurt’, zei Remkes in Spuigasten. ‘Het is zowel naar de betrokkenen als naar het bestuur toe – denk ik – niet goed als dit soort processen te lang duren, want dan blijft het boven de markt zweven en dat is hartstikke slecht.’ Remkes riep het Openbaar Ministerie daarom op: om het onderzoek zo snel mogelijk af te ronden.

De burgemeester wilde geen termijn noemen waarop justitie het corruptieonderzoek in elk geval klaar moet hebben. ‘Dat moet u aan het Openbaar Ministerie vragen, dat moet u niet aan mij vragen. Maar volgens mij ben ik volstrekt helder geweest.’

‘Aanzien stadsbestuur heeft schade opgelopen’

Sinds de Haagse corruptieaffaire in het nieuws is gekomen, staat integriteit bovenaan de politieke agenda in Den Haag. Deze week maakte Remkes bekend dat een extern, onafhankelijk bureau het beleid van de gemeente Den Haag op het gebied van integriteit gaat onderzoeken. Het moet ook met voorstellen voor verbeteringen komen.

Het aanzien van het stadsbestuur heeft door deze corruptiezaak wel schade opgelopen, vindt Remkes. ‘Eén ding is zeker: er is sprake van reputatieverlies. Aan dat reputatieverlies zal dus gewerkt moeten worden om het vertrouwen van mensen in hun stadsbestuur te herstellen.’

LEES OOK: Remkes: politieke partijen moeten giften boven de 100 euro openbaar maken

Meer over dit onderwerp: DEN HAAG HAAGSE CORRUPTIEZAAK JOHAN REMKES RICHARD DE MOS RACHID GUERNAOUI

Remkes hoopt dat corruptieonderzoek “zo snel mogelijk wordt afgerond”

Den HaagFM 25.01.2020 Waarnemend burgemeester Johan Remkes van Den Haag hoopt dat het corruptieonderzoek van het Openbaar Ministerie naar de twee ex-wethouders “zo snel mogelijk wordt afgerond”. Die oproep deed de burgemeester zaterdag in het politieke radioprogramma Spuigasten op Den Haag FM.

De Haagse ex-wethouders Richard de Mos en Rachid Guernaoui (beiden van Hart voor Den Haag/Groep de Mos) worden verdacht van corruptie, omkoping en schending van het ambstgeheim. Op dinsdag 1 oktober viel de Rijksrecherche daarom de woningen en werkkamers van de politici binnen. Maar het OM heeft tot nu toe niets over de zaak naar buiten gebracht. De twee politici ontkennen de beschuldigingen.

“Ik hoop dat het onderzoek niet eindeloos duurt”, sprak Remkes in Spuigasten. “Dat is zowel naar de betrokkenen als naar het bestuur toe – denk ik – niet goed als dit soort processen te lang duren, want dan blijft het boven de markt zweven en dat is hartstikke slecht.” Remkes riep het Openbaar Ministerie daarom op: “Ik hoop dat het zo snel mogelijk wordt afgerond.”

De burgemeester wilde geen termijn noemen waarop justitie het corruptieonderzoek in elk geval klaar moet hebben. “Dat moet u aan het Openbaar Ministerie vragen, dat moet u niet aan mij vragen. Maar volgens mij ben ik volstrekt helder geweest.”

Sinds de Haagse corruptieaffaire in het nieuws is gekomen, staat integriteit bovenaan de politieke agenda in Den Haag. Deze week maakte Remkes bekend dat een extern, onafhankelijk bureau het beleid van de gemeente Den Haag op het gebied van integriteit gaat onderzoeken. Het moet ook met voorstellen voor verbeteringen komen.

Het aanzien van het stadsbestuur heeft door deze corruptiezaak wel schade opgelopen. “Eén ding is zeker: er is sprake van reputatieverlies. Aan dat reputatieverlies zal dus gewerkt moeten worden om het vertrouwen van mensen in hun stadsbestuur te herstellen.”

Verdachte Haagse wethouder: ‘Ongehoord dat ik hiervoor van mijn bed gelicht ben’

OmroepWest 22.01.2020 Voormalig wethouder Rachid Guernaoui (Hart voor Den Haag/Groep de Mos) noemt het ‘ongehoord’ dat hij voor het verlenen van subsidies door het Openbaar Ministerie (OM) van zijn bed is gelicht. Guernaoui wordt er door het Openbaar Ministerie van verdacht dat hij via deze subsidies een donateur van zijn partij financieel heeft geholpen. Guernaoui ontkent in alle toonaarden. ‘Alles is via de koninklijke weg gelopen’.

De rijksrecherche viel dinsdag 1 oktober vorig jaar de woning en werkkamer van Rachid Guernaoui binnen. Bij partijgenoot Richard de Mos gebeurde hetzelfde. Beiden waren toen nog wethouder in Den Haag. Het OM beschuldigt de twee van ambtelijke corruptie, omkoping en schending van het ambtsgeheim.

Duidelijk werd dat de verdenking in elk geval te maken had met het verlenen van nachtvergunningen aan horecabedrijven. Twee van die vergunningen kwamen terecht bij zalencentrum Opera, een van de donateurs van Hart voor Den Haag/Groep de Mos. Dat is volgens het OM verdacht.

Subsidie regelen

Nu blijkt dat Rachid Guernaoui volgens het OM regelde dat Opera profiteerde van een subsidie aan de Turks Azerbeidzjaanse Culturele Vereniging. Dat schrijft het AD, die de stukken van het OM heeft ingezien. Dat dossier was opgeëist door Guernaoui.

Het OM baseert zich op twee telefoontaps. In een van de taps dringt salesmanager Erdinç Akyol van Opera bij Guernaoui erop aan om snel over de brug te komen met een integratiesubsidie van 9.000 euro voor de Turkse vereniging. In de tap zegt Erdinç Akyol: ‘Ik word een beetje gek van ze, ze zeggen dat ze niet uitkomen.’ Guernaoui: ‘Ik ben toch geen pinautomaat? (…) Ik heb toch veel gegeven.’ Akyol: ‘Rachid, je weet precies wat je moet doen (…) Kijk effe wat het is en anders moet je het maar doorgeven.’

Nieuwjaarsfeest

Het geld was bedoeld voor het organiseren van het jaarlijkse nieuwjaarsfeest door de Turkse vereniging. Volgens het OM zou Guernaoui met het verstrekken van de subsidie het zalencentrum financieel ondersteunen, omdat de Turkse verenging 6.000 euro aan de Opera zou betalen voor de zaalhuur.

Guernaoui ontkent de beschuldiging. ‘Ik heb niet alleen beslist over deze subsidie’, reageert hij. ‘Dat is allemaal volgens ambtelijk advies verlopen. Bovendien hebben we 5.600 euro minder toegekend dan de vereniging had aangevraagd.’

Memo

Dat bevestigt een gemeentelijke memo van 8 maart 2019. In de memo staat dat de gemeente Den Haag de Turkse vereniging beoordeelt als een ‘actieve maatschappelijk organisatie met een brede achterban onder de Haagse Azeri’s.’ Volgens de memo doet de vereniging regelmatig projecten voor taal in de buurt, emancipatie, de LHBTI-gemeenschap en ontmoetingen op het gebied van culturele diversiteit.

Er wordt een gedeeltelijke subsidie toegekend van 9.000 euro voor het houden van een Nevruz-viering op 24 maart 2019, valt te lezen. ‘Omdat de subsidie vooralsnog past binnen de Hoofdlijnenbrief Integratie en voldoet aan de voorwaarden uit de concept subsidieregeling.’ Guernaoui: ‘Deze vereniging krijgt al jaren subsidie, ook toen ik nog geen wethouder was. Sinds 2012 in totaal bijna twee ton.’

Vriendelijk gesprek

Guernaoui is niet verbaasd over de toon van het telefoongesprek met de Opera-manager. ‘Het was gewoon een persoonlijk en vriendelijk gesprek. De Turkse vereniging wachtte al lang op dit geld en een week na het telefoongesprek zou de viering zijn. Het is dus niet vreemd dat ik op deze manier met mensen praat. En het is ook niet verdacht dat ik hierover met een donateur van de partij spreek. Ik mag toch wel contact hebben met donateurs?’

In de andere telefoontap tussen de voorzitter van moskee On Dort Masumlar en Erdinç Akyol wordt gesproken over Guernaoui als ‘onze man’ op het stadhuis die zaken zou moeten regelen.

Ongehoord

Daarover zegt Guernaoui dat hij weinig kan doen aan wat er achter zijn rug gebeurt. ‘Dat is spreektaal’, reageert hij. ‘Daar kan ik niets aan doen. Als er zaken gebeuren die niet kunnen, dan moet het OM daar actie op ondernemen. Maar het is ongehoord om mij op basis hiervan van mijn bed te lichten. Dat dit kan gebeuren in Nederland.’

Meer over dit onderwerp: RACHID GUERNAOUI WETHOUDER HART VOOR DEN HAAG | GROEP DE MOS CORRUPTIE TELEFOONTAPS

OM: Wethouder Rachid Guernaoui hielp zalencentrum via subsidie

Den HaagFM 22.01.2020 De corruptie-affaire in het Haagse stadhuis draait niet alleen om nachtvergunningen maar ook om gesjoemel met gemeentegeld. Volgens justitie regelde Rachid Guernaoui, een van de twee Groep de Mos-wethouders, een subsidie waar een bevriend zalencentrum profijt van had. Dat meldt het AD. De krant baseert zich op stukken van het OM die zijn ingezien. Betrokkenen ontkennen.

De Haagse Groep de Mos-wethouders Rachid Guernaoui en Richard de Mos stapten in oktober op nadat de rijksrecherche een inval had gedaan in het stadhuis en bij hen thuis in het kader van een groot corruptie-onderzoek. Dit onderzoek richt zich onder meer op het tegen betaling verstrekken van nachtvergunningen aan het bevriende zalencentrum Opera.

Maar bij Guernaoui speelt volgens de krant iets anders. Justitie zou de voormalige D66’er ervan verdenken een subsidie voor een Turkse vereniging geregeld te hebben, terwijl een flink deel van dat gemeentegeld weer ten goede kwam van zalencentrum Opera, dat gerund wordt door intimi en donateurs van Groep de Mos.

‘Bij niemand in de zak’
Volgens Guernaoui zit hij ‘bij niemand in de zak’ en heeft ‘niemand de macht over hem’. Toen niet en nu niet, benadrukt hij in de krant. Hij is van mening dat uit het dossier van het OM juist blijkt dat de verdenking tegen hem onterecht is.

OM: Wethouder Rachid Guernaoui hielp zalencentrum via subsidie

OmroepWest 21.01.2020 De corruptie-affaire in het Haagse stadhuis draait niet alleen om nachtvergunningen maar ook om gesjoemel met gemeentegeld. Volgens justitie regelde Rachid Guernaoui, een van de twee Groep de Mos-wethouders, een subsidie waar een bevriend zalencentrum profijt van had. Dat meldt het AD. De krant baseert zich op stukken van het OM die zijn ingezien. Betrokkenen ontkennen.

De Haagse Groep de Mos-wethouders Rachid Guernaoui en Richard de Mos stapten in oktober op nadat de rijksrecherche een inval had gedaan in het stadhuis en bij hen thuis in het kader van een groot corruptie-onderzoek. Dit onderzoek richt zich onder meer op het tegen betaling verstrekken van nachtvergunningen aan het bevriende zalencentrum Opera.

Maar bij Guernaoui speelt volgens de krant iets anders. Justitie zou de voormalige D66’er ervan verdenken een subsidie voor een Turkse vereniging geregeld te hebben, terwijl een flink deel van dat gemeentegeld weer ten goede kwam van zalencentrum Opera, dat gerund wordt door intimi en donateurs van Groep de Mos.

‘Bij niemand in de zak’

Volgens Guernaoui zit hij ‘bij niemand in de zak’ en heeft ‘niemand de macht over hem’. Toen niet en nu niet, benadrukt hij in de krant. Hij is van mening dat uit het dossier van het OM juist blijkt dat de verdenking tegen hem onterecht is.

LEES OOK: Ex-wethouder Guernaoui heeft zijn dossier in handen: ‘Ik heb nu nog meer vertrouwen’

Meer over dit onderwerp: RACHID GUERNAOUI DEN HAAG

‘Haagse oud-wethouder Guernaoui ook verdacht van sjoemelen met subsidie’

NOS 22.01.2020 De Haagse oud-wethouder Rachid Guernaoui, die samen met Richard de Mos wordt verdacht van corruptie, heeft volgens het Openbaar Ministerie gesjoemeld met subsidiegeld om een zalencentrum te bevoordelen. Dat meldt het AD op basis van stukken van het OM. Het Landelijk Parket wil niet ingaan op het bericht.

Tot nu toe werden Guernaoui en De Mos er alleen van verdacht dat ze tegen betaling een nachtvergunning voor het zalencentrum hadden geregeld. Begin oktober deed de rijksrecherche invallen in de kantoren en de woningen van de twee. Een dag later trokken VVD, D66 en GroenLinks de stekker uit de coalitie met de partij van Guernaoui en De Mos, Hart voor Den Haag/Groep de Mos.

“Ik dacht dat wij daar onze man hadden?”, aldus De voorzitter van een Turkse vereniging in een afgetapt gesprek met zalencentrum Opera.

Guernaoui zegt tegen het AD dat hij eind december van het OM hoorde dat hij ook wordt verdacht van gesjoemel met subsidiegeld. In het dossier staan onder meer twee verslagen van afgeluisterde telefoongesprekken uit maart 2019. Erding A., de salesmanager van zalencentrum Opera, praat daarin volgens het OM met Guernaoui over een Turkse vereniging die wacht op een subsidie.

Erding: “Ik word een beetje gek van ze, ze zeggen dat ze niet uitkomen.”
Guernaoui: “Ik ben toch geen pinautomaat? (…) Ik heb toch veel gegeven.”
Erding: “Rachid, je weet precies wat je moet doen. (…) Kijk even wat het is en anders moet je het maar doorgeven.”

Dezelfde dag bellen ze opnieuw en zegt Guernaoui: “Ze hadden al 8500 euro gehad, maandag ga ik zeggen dat ze nog 9000 krijgen. Maar ze krijgen veel (…) ik ga niet alles toewijzen, dan denken ze eeeh. Maar stuur niet door wat ik je geappt heb. (…) Het is openbaar, dan weet je dat.”

Zaalhuur nieuwjaarsfeest

Het AD heeft het dossier en de gespreksverslagen ingezien. Volgens de krant is 6000 van de 9000 euro terechtgekomen bij Opera, via de zaalhuur voor het Perzische nieuwjaarsfeest Newroz. Het OM wil niets kwijt over de nieuwe verdenkingen. “Het onderzoek is in volle gang”, zegt een woordvoerder.

Guernaoui ontkent dat hij de Turkse vereniging en het zalencentrum financieel heeft bevoordeeld. “Deze vereniging krijgt al jaren subsidie, sinds 2012 bijna 200.000 euro. En sinds 2007 vieren ze met subsidie Newroz in de Opera. Ambtenaren hebben een positief advies gegeven over de subsidies, dat heb ik overgenomen”, zegt hij tegen het AD.

Lobby

De oud-wethouder benadrukt dat hij de subsidie voor de vereniging zelfs heeft verlaagd. “Ik heb niks onrechtmatigs gedaan. Ik zeg in datzelfde gesprek ook dat de vereniging al veel heeft gekregen, dat ik geen pinautomaat ben. En dat ze lobbyen is niet gek: Jan en alleman lobbyt.”

In een ander afgeluisterd gesprek zou de voorzitter van de Turkse stichting zich tegenover Erding A. van het zalencentrum beklagen over de subsidieaanvraag. “Het is rumoerig geworden met dat subsidie dinges. Ik dacht dat wij daar onze man hadden?” De salesmanager antwoordt: “We praten daar morgen over, ik ga morgen Rachid/Richard in jouw bijzijn bellen, oké?”

Hierover zegt Rachid Guernaoui tegen het AD: “Mensen kunnen van alles over mij zeggen, daar kan ik toch niks mee? Als er verkeerde dingen met subsidies gebeuren, moet het OM dat uitzoeken, natuurlijk. Maar al die andere dingen wist ik niet.”

Erding A. is zelf ook verdachte in het corruptieonderzoek, net als zijn broer en zakenpartner Atilla A. en zijn partner.

Bekijk ook;

© Arie Kievit/HH OM: Groep de Mos deelde subsidie uit aan vrienden

OM: Groep de Mos deelde subsidie uit aan vrienden

MSN 22.01.2020 De wethouders van Groep de Mos gaven niet alleen een kostbare vergunning aan het zalencentrum van een bevriende Turkse ondernemer, maar gaf ook subsidie. Dat schrijft het AD, dat de aanklacht heeft ingezien.

De Haagse Groep de Mos-wethouders Rachid Guernaoui en Richard de Mos moesten in oktober opstappen nadat de rijksrecherche invallen had gedaan op het stadhuis en thuis in het kader van een groot corruptie-onderzoek. Dat onderzoek richt zich onder meer op het tegen betaling verstrekken van nachtvergunningen aan het bevriende zalencentrum Opera, zo was al bekend.

Maar bij Guernaoui speelt iets anders, blijkt nu: justitie verdenkt de voormalige D66’er ervan een subsidie voor een Turkse vereniging geregeld te hebben, terwijl een flink deel van dat gemeentegeld weer ten goede kwam van hetzelfde zalencentrum, gerund door de broers A., intimi en donateurs van Groep de Mos.

Rachid Guernaoui stopte op 2 oktober noodgedwongen als wethouder in Den Haag. © GUUS SCHOONEWILLE

Nieuwe wending in Haagse corruptieaffaire

AD 22.01.2020 De corruptie-affaire in het Haagse stadhuis draait behalve over nachtvergunningen ook om gesjoemel met gemeentegeld. Volgens justitie regelde Rachid Guernaoui, een van de twee Groep de Mos-wethouders, een subsidie waar een bevriend zalencentrum profijt van had. Betrokkenen ontkennen.

Dat blijkt uit stukken van het OM die deze krant heeft ingezien. De Haagse Groep de Mos-wethouders Rachid Guernaoui en Richard de Mos moesten in oktober opstappen nadat de rijksrecherche invallen had gedaan op het stadhuis en thuis in het kader van een groot corruptie-onderzoek. Dat onderzoek richt zich onder meer op het tegen betaling verstrekken van nachtvergunningen aan het bevriende zalencentrum Opera, zo was al bekend.

Maar bij Guernaoui speelt iets anders, blijkt nu: justitie verdenkt de voormalige D66’er ervan een subsidie voor een Turkse vereniging geregeld te hebben, terwijl een flink deel van dat gemeentegeld weer ten goede kwam van hetzelfde zalencentrum, gerund door de broers A., intimi en donateurs van Groep de Mos.

Telefoontaps

Volgens twee telefoontapverslagen in het voorjaar van 2019 belooft Guernaoui aan Erding A., salesmanager van Opera, dat er negenduizend euro integratiesubsidie overgemaakt zal worden aan de Turkse club. De voorzitter van die vereniging had zich bij A. beklaagd over getreuzel: ,,Ik dacht dat wij daar onze man hadden?’’ Erding trekt aan de bel bij de wethouder, Guernaoui zegt dan volgens het tapverslag: ,,Maandag ga ik zeggen dat ze negenduizend krijgen voor Newroz-viering (Perzisch Nieuwjaar, red.)” Ruim 6.000 euro bedraagt de zaalhuur, dat geld komt weer rechtstreeks ten goede van de Opera.

De banden tussen het zalencentrum en de partij zijn innig: uitbater Atilla A. – eerder nog verdachte in een witwasonderzoek– stond op de kieslijst, de partner van broer Erding is Nino Davituliani, raadslid van Groep de Mos. Guernaoui, De Mos, Davituliani en de broers zijn alle vijf verdachte.

Guernaoui ontkent: ,,Er is geen euro naar mij gegaan. Deze vereniging krijgt al jaren subsidie, sinds 2012 bijna 200.000 euro. En sinds 2007 vieren ze met subsidie Newroz in de Opera. Ambtenaren hebben een positief advies gegeven over de subsidies, dat heb ik overgenomen. In februari is er 8.500 euro toegekend voor een activiteit, en in maart 9.000 euro voor Newroz. Dat is ruim 5.000 minder dan aangevraagd, en 3.000 euro minder dan vorig jaar.”

Luister ook naar de podcast Achter het Verhaal, waarin Niels Klaassen uitgebreid spreekt over deze zaak en over Groep De Mos:

https://omny.fm/shows/algemeendagblad/ondanks-corruptieonderzoek-is-richard-de-mos-immen/embed

Zo kwam Guernaoui in het vizier
De Haagse corruptieaffaire begon, zo blijkt nu, met een onderzoek – Tyrus genaamd – naar omkoping van een ambtenaar van de gemeente door de salesmanager van zalencentrum Opera, Erding A. Al vlot kwam ook diens broer Atilla A. in beeld.

Dat blijkt uit de stukken die ex-wethouder Rachid Guernaoui van het OM heeft gekregen. Justitie vermoedde in het najaar van 2018 dat Erding A. ‘mogelijk samen’ met zijn partner Nino Davituliani (Groep de Mos-raadslid) vergunningen kon regelen op het stadhuis tegen betaling van 15.000 euro.

Op basis van die verdenking is de telefoon van Erding A. van half oktober 2018 tot half april 2019 afgetapt, ook de telefoon van zijn broer Atilla is afgeluisterd, van januari 2019 tot begin mei 2019.

In twee gesprekken duikt Guernaoui op, daarna richt het OM het vizier ook op de wethouder. De ex-wethouder van Groep de Mos wordt verdacht van corruptie en schending ambtsgeheim, vanwege ‘vermoedelijke betrokkenheid bij het tegen betaling verstrekken van subsidies die (deels) weer ten goede komen van het zalencentrum’, schrijft het OM in het proces-verbaal. Een woordvoerder van het Landelijk Parket wil geen toelichting geven op het onderzoek. Ook kan hij niet zeggen wanneer het OM naar verwachting een besluit neemt over eventuele vervolging van de corruptieverdachten. Volgens de advocaat van raadslid Davituliani en de partij Groep de Mos komt er in het onderzoek een ‘informant’ voor. Het OM kan daarover geen mededelingen doen.

Lees hieronder meer citaten uit het onderzoeksdossier, de reactie van betrokkenen en een uitgebreid interview met Guernaoui: ‘Begin je nu ook al zoals het OM te doen?’ 

De gewezen wethouder Rachid Guernaoui (Groep de Mos) doet voor het eerst zijn inhoudelijke verhaal over de corruptieverdenking. De ex-bestuurder ontkent dat hij in de zak zat van bevriende ondernemers. ‘Ik ben geen pin-automaat’. 

Bijna tien weken moest Rachid Guernaoui (1972) wachten op duidelijkheid. Wat heeft justitie nou precies tegen hem? Op 1 oktober viel de Rijksrecherche zijn woning en werkkamer binnen in het kader van een voor Nederland ongekend corruptieonderzoek: volgens het OM maakten Guernaoui, partijleider Richard de Mos, raadslid Nino Davituliani en partij-intimi Erding en Atilla A. zich schuldig aan omkoping, corruptie en schending van het ambtsgeheim.

De zaak draaide volgens het eerste persbericht van het OM om het verstrekken van nachtvergunningen tegen betaling. Maar meer dan dat kreeg Guernaoui niet te horen, tot zijn grote frustratie: ,,1 oktober vielen ze hier binnen”, zegt de voormalig wethouder aan de keukentafel van zijn appartement in de Haagse binnenstad. De voormalig wethouder serveert koffie, de twee Apple-computers staan weer op het bureau. ,,Die hadden ze ook meegenomen. Maar mijn telefoon en Ipad hebben ze nog wel. De codes heb ik niet gegeven, de apparaten bevatten mijn hele privéleven, filmpjes, foto’s. Dus ze proberen die nog te kraken denk ik. Op 2 oktober was ik mijn baan kwijt. En sindsdien bleef het stil: ik wist niks!”

Tot eind december. Via zijn advocaat drong Guernaoui bij het OM aan om openheid. Vlak voor kerst kreeg hij een pakket papier thuis: het proces-verbaal van verdenking, met daarin verslagen van twee afgeluisterde telefoongesprekken waarin Guernaoui met Erding A. van zalencentrum Opera spreekt over de integratiesubsidie voor de Nederlandse Azerbeidzjaanse Turkse Culturele Vereniging. Het OM stelt: met het verstrekken van de integratiesubsidie hielp Guernaoui het zalencentrum financieel, omdat de vereniging ruim 6.000 euro aan zaalhuur zou betalen. Guernaoui is zelf niet getapt, zijn gesprek werd opgevangen omdat de telefoon van A. werd afgeluisterd. De ex-wethouder doet zijn verhaal.

Wat vindt u van de verdenking?
,,Onzin. Hier kijk.” Guernaoui pakt het staatje van het subsidieregister erbij: ,,Die integratiesubsidies worden al jaren verstrekt. Sinds 2012 heeft deze club bijna 200.000 euro gekregen. Een van de subsidies voor de vereniging was al verstrekt vòòr mijn telefoontje met Erding, die andere subsidie van 9.000 euro voor het jaarlijkse nieuwjaars-evenement was conform het ambtelijk advies, en bedroeg ruim 5.000 euro minder dan aangevraagd. Alles is via de Koninklijke manier gegaan, ik het het OM de ambtelijke adviezen ook gemaild.”

Selectie verslag telefoontap, Erding A. belt met Guernaoui over de integratiesubsidie (maart 2019)
Erding: ,,Ik word een beetje gek van ze, ze zeggen dat ze niet uitkomen.”
Rachid: ,,Ik ben toch geen pinautomaat? (..) Ik heb toch veel gegeven.”
Erding: ,,Rachid, je weet precies wat je moet doen. (…) Kijk effe wat het is en anders moet je het maar doorgeven.”

Dezelfde dag bellen de twee opnieuw
Rachid: ,,Ze hadden al 8 en een half (duizend euro, red.) gehad, maandag ga ik zeggen dat ze nog 9 duizend krijgen. Maar ze krijgen veel (…) ik ga niet alles toewijzen, dan denken ze eeeh. Maar stuur niet door wat ik je geappt heb. (..) Het is openbaar, dan weet je dat.”

Zalencentrum Opera aan de Fruitweg in Den Haag. © ANP

Uit de verslagen blijkt dat u aan Erding A. belooft dat er 9.000 euro subsidie aan komt, nota bene voor een vereniging die een groot deel van dat geld weer bij zijn zalencentrum Opera spendeert. Kassa.
,,Hoezo!? De vereniging krijgt de subsidie, niet de Opera. Deze ondernemer loopt een bedrijfsrisico als de subsidie niet op tijd komt. Het verzoek was lang blijven liggen, het evenement was een week later al. Ik wist dat er ambtelijk een advies lag voor de subsidie van 9.000 euro, trouwens fors minder dan het jaar ervoor en dus fors minder dan aangevraagd. Dat heb ik aan de telefoon verteld. Misschien had ik wat korter en zakelijker moeten blijven, maar ik heb niks onrechtmatigs gedaan. Ik zeg in datzelfde gesprek ook dat de vereniging al veel heeft gekregen, dat ik geen pin-automaat ben. En dat ze lobbyen is niet gek: Jan en Alleman lobbyt.”

Maar voor de partij zijn de broers niet Jan en Alleman, ze zijn lijstduwer, partner van een raadslid, sympathisant en donateur. U deelt volgens het OM via een appje geheime subsidie-informatie, denkt op enig moment zelfs mee over de hoge kosten, zegt dat ze anders een ‘artiestje minder’ moeten boeken. Waarom?
,,Dat is ook mijn werk, ik probeer een beetje te helpen waar dat kan. Die informatie was trouwens niet geheim. Ik zeg tegen Erding: deel dat bericht niet, laat ze wachten op de ambtelijke mededeling. Maar ik zeg ook: het is openbare informatie.”

De broers staan bekend als intimi van de partij. Als zij u bestoken met een vraag over subsidies aan anderen, moet u toch juist afstand nemen?
,,Nee, Erding vraagt mij naar de status van een subsidie. Dat evenement wordt al jaren in Opera gehouden, met gemeentelijke subsidie. Ik heb niks verkeerds gedaan, er is niks aan de hand. Ik praat met iedereen, ik ben geen wethouder die alleen in het stadhuis gaat zitten.”

Selectie tapverslag gesprek tussen de voorzitter van de moskee On Dort Masumlar en Erding A. (januari 2019)
Erding: ,,Ik kreeg geld, zal ik me ook voor jullie gaan inzetten?
Moskeebestuurder: ,,Ja, de moskee heeft 40.000 euro schuld. Als we incasseren, kunnen we ook de hypotheekschuld aflossen. Zowel jullie krijgen aandeel alsmede de moskee.”

Selectie gesprek tussen de voorzitter van vereniging die subsidie vraagt en Erding A. (januari 2019)
Voorzitter: ,,Plannen liggen bij Rachid/Richard.”
Erding: ,,Maak het 15.000 euro daarvoor, dan ga ik 7,5 aan je teruggeven.”

Selectie tapverslag gesprek tussen de voorzitter van een vereniging die subsidie vraagt en Erding A. (maart 2019)
Voorzitter: ,,Het is rumoerig geworden met dat subsidie dinges. Ik dacht dat wij daar onze man hadden?”
Erding: ,,We praten daar morgen over, ik ga morgen Rachid/Richard in jouw bijzijn bellen, oké?”

De broers Erding en Atilla A., van zalencentrum Opera (via hun advocaat)

Reactie van betrokkene

,,Zalencentrum Opera heeft in haar hele bestaan eenmaal subsidie ontvangen,  voor het verbeteren van de toegankelijkheid voor minder valide mensen. Dat ons bedrijf integratiesubsidies gehad zouden hebben is pure onzin. De Nederlandse Azerbeidzjaanse Turkse Culturele Vereniging is al sinds de opening van Opera (2007, dus ruim voor de entree van Hart voor Den Haag in de Haagse gemeenteraad) klant. Dat zij de kosten voor zaalhuur met een deel van het verkregen subsidiebedrag betalen is aan hen. ,,Uiteraard kennen wij deze mensen”, zegt Atilla A. via zijn advocaat.

,,Als jarenlange klant, goede relatie en mensen die van origine uit dezelfde Turkse streek komen als wij. Ten tijde van de PvdA kreeg de vereniging veel sneller en meer subsidie, zo was hun klacht bij ons. Dan is het toch niet gek dat mijn broer een telefoontje pleegt naar een bij ons bekende wethouder (‘onze man’) om na te vragen waarom een al jarenlange bestaande subsidiestroom richting de bij ons bekende vereniging opdroogt?”

De Imam van de moskee  ‘On Dort Masumlar’ vraagt Erding A. om hulp voor het verkrijgen van een subsidie. Mijn broer Erding krijgt vanuit onze gemeenschap vele verzoeken voor hulp. Zo heeft hij ook de imam toegezegd te helpen als hij een subsidie-aanvraag zou doen. Dit is echter niet gebeurd. Er is nooit een aanvraag ingediend, laat staan dat we voormalig wethouder Guernaoui hierover lastig hebben gevallen.”

Opera is een zalencentrum met een grote maatschappelijke functie voor de stad, schrijven de broers: ,,Het zalencentrum trekt zo’n 400.000 mensen op jaarbasis, heeft 16 mensen in vaste dienst en 80 mensen op afroep. Door alle negatieve aandacht, valse beschuldigingen en insinuaties komt mijn bedrijfsvoering ernstig in gevaar en dat alleen maar omdat ik fan ben van een lokale partij?”, zegt Atilla A.

Groep de Mos-raadslid Nino Davituliani (via haar advocaat) 

Reactie van betrokkene

,,Mevrouw Davituliani ontkent stellig zich schuldig te hebben gemaakt aan enig strafbaar feit. Uit de stukken die inmiddels aan de verdediging ter beschikking zijn gesteld blijkt dan ook volstrekt niet van strafbare feiten door Davituliani. Sterker nog, in een heimelijk opgenomen gesprek waarin zij door een informant benaderd wordt om iemand aan een vergunning te helpen, laat Davituliani direct ondubbelzinnig weten geen vergunningen te kunnen, laat staan te willen regelen. Davituliani ziet de komende verhoren dan ook met vertrouwen tegemoet.”

De fractie van Groep de Mos

Reactie van betrokkene

Uitgaande van het AD-artikel en de stukken die in handen zijn van de advocaten van onze ex-wethouder Rachid Guernaoui en ons raadslid Nino Davituliani dient het Openbaar Ministerie maar één ding te doen: beide zaken direct seponeren!

Het is ongelooflijk hoe onze partij in een kwaad daglicht wordt gesteld. Dat een goed functionerende wethouder van zijn bed wordt gelicht en van zijn baan wordt beroofd voor het – legitiem – verstrekken van twee integratiesubsidies aan Nederlandse Azerbeidzjaanse Turkse Culturele Vereniging. Beide subsidies, één van 8.500 euro voor een ‘Haagse Culturele Ontmoeting’ en één van 9.000 euro voor het jaarlijkse ‘Newroz’ zijn conform ambtelijk advies toegekend. Dat de ‘Newroz’-viering in zalencentrum Opera heeft plaatsgevonden en dat daarmee een relatie zou zijn gelegd tussen Hart voor Den Haag en een donateur is niet alleen spijkers op laag water zoeken, het is je reinste laster.

Al sinds de opening van Opera (2007, dus ruim voor de entree van Hart voor Den Haag in de Haagse gemeentepolitiek) is de Nederlandse Azerbeidzjaanse Turkse Culturele Vereniging klant bij het zalencentrum. Bovendien kreeg de ‘Newroz’-viering 5.600 euro minder (!) subsidie dan was aangevraagd. In 2018 gaf PvdA-wethouder Baldewsingh 12.000 euro voor deze viering en in de jaren voordat Hart voor Den Haag in het College zat kreeg de vereniging bijna 2 ton aan subsidie.

Het AD-artikel stelt dat er tegen betaling van 15.000 euro een horecavergunning geregeld kon worden. Hierbij komt – ten onrechte – de naam van ons raadslid Nino Davituliani naar voren. Kennelijk werden – of worden – er door corrupte medewerkers binnen het ambtelijk apparaat vergunningen verkocht. Dat moet het OM onderzoeken.

Maar uit informatie in handen van de advocaat van Davituliani blijkt dat Nino Davituliani in een, door een informant gearrangeerd, heimelijk afgeluisterd, gesprek, op geen enkel moment over geld spreekt, dat zij belangenverstrengeling wil voorkomen en duidelijk stelt dat zij geen vergunningen kan regelen: ‘Ik ben helemaal niet van vergunningen’, ‘Ik ga dit echt niet in de fractie bespreken’ en ‘Dat komt heel erg als belangenverstrengeling over en dan krijg ik problemen’ zijn de ondubbelzinnige reacties van Davituliani op de benadering van een informant om iemand aan een vergunning te helpen.

Schrikt u dan niet van de tapverslagen? Door de subsidievrager wordt gesproken van ‘onze man’ op het stadhuis, rijst het beeld van ondernemers die voor u stemmen hebben geworven en wel een potje kunnen breken. Ze bespreken gesjoemel met uw subsidiegeld.
,,Schrikken? Ik schrok van de inval van het OM bij mij thuis, om twee telefoontjes over een subsidie die rechtmatig is. Wat dan verder buiten mijn rug om gebeurt, is niet aan mij. Mensen kunnen van alles over mij zeggen, daar kan ik toch niks mee? Als er verkeerde dingen met subsidies gebeuren, moet het OM dat uitzoeken, natuurlijk. Maar al die andere dingen wist ik niet.”

Nu wel. Dat wil je als wethouder toch niet, dat het lijkt alsof u in de zak zit bij bevriende ondernemers?
,,Ik zit bij niemand in de zak, niemand heeft de macht over mij, toen niet, nu niet. Ik bèn niet gebruikt.”

In één van de telefoontaps wordt gesproken over de inzet van een subsidie voor afbetaling van een hypotheekschuld en het onderling verdelen van een deel van de centen. Dat is toch schokkend?
,,Daar had ik geen weet van, maar als zulke dingen gebeuren en werkelijk waar zijn, moet er ingegrepen worden.”

De twee broers A. van het zalencentrum staat dichtbij de partij. Onlangs werd bekend dat Atilla A. een vuurwapen in bezit had, en dat hij eerder verdachte was in een groot onderzoek naar witwassen en gokken. In een van de cafépanden in bezit van de familie werden illegale gokzuilen aangetroffen, dat leidde tot een boete. Onlangs zijn er nog meldingen over illegaal gokken in de Opera doorgespeeld naar de Kansspelautoriteit.

Wat vindt u daarvan?
,,Weet ik allemaal niks van, ga ik ook niet over, is niet mijn zaak.”

U weet het inmiddels wel. Ik vraag wat u ervan vindt. Zijn dat redenen om de innige relaties te heroverwegen?
,,Begin je nu ook al zoals het OM te doen?! Ik sluit helemaal niks uit, maar ik veroordeel niemand die niet door de rechter veroordeeld is. Ik weet wat het is om verdachte te zijn. Atilla heeft een Verklaring Omtrent Gedrag aangeleverd toen hij op de kieslijst kwam, die had hij gewoon. Net als Nino en onze andere kandidaten.”

U klinkt hier vooral als slachtoffer.
,,Ik ben ook slachtoffer, van valse beschuldigingen. Als ze feitelijk en open kijken dan weten ze dat er geen sprake is van bevoordeling. Waarom doen ze zes maanden na dat contact pas een inval? Hoe kunnen deze toevallige gesprekken aantonen dat er sprake is van corruptie? Ik heb nu bijna vier maanden later nog geen duidelijkheid. Ze moeten vaart maken, seponeren, mijn naam zuiveren.”

Voor uw overstap naar Groep de Mos was u gewaardeerd raadslid voor D66, en ambtenaar met de portefeuille integriteit bij Binnenlandse Zaken. Nu zit u werkloos thuis met een corruptieverdenking aan uw broek. Heeft u ergens spijt van?
,,Moet ik hier gaan biechten, ofzo? Ik had dat ene telefoongesprek zakelijker kunnen houden, maar ik sprak gewoon met iemand die ik ken over de telefoon. Als ik nou veel meer subsidie had verstrekt, of geld geef dat ze normaal niet kregen, zou ik een verdenking misschien kunnen begrijpen. Maar dat is allemaal niet gebeurd. Er is nul aan de hand. Niks.”

© Frank jansen